reactie van Thierry Vanhecke, ondervoorzitter van Pro Bruxsel, die in Brussel Deze Week is verschenen
réaction de Thierry Vanhecke, vice-président de Pro Bruxsel, parue dans Brussel Deze Week
De gewestverkiezingen zijn nog maar drie weken voorbij, met de bekende resultaten, waaruit bleek dat er steeds meer belangstelling is voor een Brusselse identiteit, of de oude communautaire demonen duiken alweer op.
De Vlaams-nationalist Bernard Daelemans hekelt de Brusselse partijen die voor een stuk zijn ingegaan op de wens van vele Brusselaars naar meer autonomie, meer respect voor Brussel als meervoudige hoofdstad en voor een specifiek Brussels stadsproject.
Dat hoeft niet te verbazen; Daelemans is geen 'gewone Brusselaar', maar een voormalig N-VA'er – de N-VA sleepte in dit Gewest een gekozene uit de brand dankzij een akkoord tussen de Vlaamse democratische partijen.
N-VA Brussel haalde evenwel minder dan de helft stemmen dan de Brusselse stadspartij Pro Bruxsel, goed voor meer dan achtduizend stemmen; met andere woorden: in 'normale' omstandigheden twee zetels... die er niet komen!
Achterhaald discours
Daelemans houdt een achterhaald discours wanneer hij verwijst naar "de ruggensteun van Vlaanderen voor Brussel, die het leven paradijselijk maakt."
Daarmee zitten we terug bij de clichés van tien en meer jaar geleden, waarbij ontvoogding van het Brussels Gewest niet wenselijk werd geacht, waar het Gewest als een aanhangseltje werd beschouwd van en door Vlaanderen én Wallonië, die ervan uitgingen dat ze samen het toezicht op Brussel moesten uitoefenen.
Staten-Generaal
Daelemans denigreert verder het meerjarenwerk van Manifesto en de talrijke organisaties en tientallen academici die de Staten-Generaal van Brussel mogelijk gemaakt hebben, al bij al een unicum in burgerparticipatie.
Wanneer we lezen dat N-VA geen oor heeft voor de verzuchtingen van de Brusselaars die tot uiting kwamen tijdens deze Staten-Generaal, en dat anderzijds het uitgesproken Fransminnende Arau eveneens heel kritisch doet over dezelfde Staten-Generaal, mogen we dan niet veronderstellen dat de gulden middenweg ergens tussen beide posities in ligt?
Blijkbaar heeft de auteur van het stuk een heel beperkte kennis van de verschillende mechanismen die tijdens de Staten-Generaal aan bod kwamen om Brussel te herfinancieren (voornamelijk via de inning van de personenbelasting op de plaats waar gewerkt wordt) en zodoende niet langer met de bedelstok te hoeven rondgaan. Want geef toe, een gewest dat twintig procent van de rijkdom van België produceert, heeft recht op meer dan een aalmoes.
Multi-hoofdstad
"Taal is macht," schrijft Daelemans, en dat is voor een stuk waar. Meertaligheid hoeft niet noodzakelijk meer macht te betekenen, maar het zal wel mee zorgen voor een leefbare multi-hoofdstad voor de toekomst.
"Kennis is macht" is nog zo’n slagzin die voor een stuk hout snijdt. En inderdaad, door betere opleidingen zullen de Brusselaars beter gewapend zijn in de kennismaatschappij van morgen, en daar moeten we nu hard aan werken, zelfs binnen het kader van een steeds verder krimpende begroting.
Geen cumul
Uiteraard moet binnen Brussel een nieuwe afbakening komen van welke taken het best op gewestelijk, en welke het best op gemeentelijk niveau gebeuren. Daarom zou het ook wenselijk zijn dat burgemeesters, schepenen en OCMW-voorzitters niet meer in het Brussels parlement zetelen.
Verder: Brusselaars kijken niet neer op pendelaars. Die vervullen nu eenmaal hun opdracht, die voornamelijk van professionele en/of economische aard is. Zij maken wel gebruik van heel de stadsinfrastructuur, zij het qua transport en mobiliteit, culturele activiteiten en andere faciliteiten die nergens elders gevonden kunnen worden.
Daarom moet ook onderzocht worden op welke manier Brussel verder kan reiken dan de huidige negentien gemeenten, een beetje naar het voorbeeld van Montréal. Want alle nieuwe projecten (kantoren, EU-uitbreiding op de Heizelvlakte, grote winkelcentra,...) kunnen toch niet allemaal ondergebracht worden op de 160 vierkante kilometer van het Gewest?
Hoofdstad Antwerpen
Waarom zou er ten slotte niet eens grondig onderzocht worden in welke mate Antwerpen niet als hoofdstad van Vlaanderen zou kunnen fungeren, zoals Namen dat voor Wallonië doet?
En om de lat overal gelijk te leggen, zou de Franse Gemeenschap misschien ook beter naar Namen verhuizen? Dan zal er misschien een nieuw stedelijk en gewestelijk gebied ontstaan waar zowel de bewoners als de pendelaars die er komen werken, zich goed voelen en niet om de haverklap chagrijnig doen.
réaction de Thierry Vanhecke, vice-président de Pro Bruxsel, parue dans Brussel Deze Week
De gewestverkiezingen zijn nog maar drie weken voorbij, met de bekende resultaten, waaruit bleek dat er steeds meer belangstelling is voor een Brusselse identiteit, of de oude communautaire demonen duiken alweer op.
De Vlaams-nationalist Bernard Daelemans hekelt de Brusselse partijen die voor een stuk zijn ingegaan op de wens van vele Brusselaars naar meer autonomie, meer respect voor Brussel als meervoudige hoofdstad en voor een specifiek Brussels stadsproject.
Dat hoeft niet te verbazen; Daelemans is geen 'gewone Brusselaar', maar een voormalig N-VA'er – de N-VA sleepte in dit Gewest een gekozene uit de brand dankzij een akkoord tussen de Vlaamse democratische partijen.
N-VA Brussel haalde evenwel minder dan de helft stemmen dan de Brusselse stadspartij Pro Bruxsel, goed voor meer dan achtduizend stemmen; met andere woorden: in 'normale' omstandigheden twee zetels... die er niet komen!
Achterhaald discours
Daelemans houdt een achterhaald discours wanneer hij verwijst naar "de ruggensteun van Vlaanderen voor Brussel, die het leven paradijselijk maakt."
Daarmee zitten we terug bij de clichés van tien en meer jaar geleden, waarbij ontvoogding van het Brussels Gewest niet wenselijk werd geacht, waar het Gewest als een aanhangseltje werd beschouwd van en door Vlaanderen én Wallonië, die ervan uitgingen dat ze samen het toezicht op Brussel moesten uitoefenen.
Staten-Generaal
Daelemans denigreert verder het meerjarenwerk van Manifesto en de talrijke organisaties en tientallen academici die de Staten-Generaal van Brussel mogelijk gemaakt hebben, al bij al een unicum in burgerparticipatie.
Wanneer we lezen dat N-VA geen oor heeft voor de verzuchtingen van de Brusselaars die tot uiting kwamen tijdens deze Staten-Generaal, en dat anderzijds het uitgesproken Fransminnende Arau eveneens heel kritisch doet over dezelfde Staten-Generaal, mogen we dan niet veronderstellen dat de gulden middenweg ergens tussen beide posities in ligt?
Blijkbaar heeft de auteur van het stuk een heel beperkte kennis van de verschillende mechanismen die tijdens de Staten-Generaal aan bod kwamen om Brussel te herfinancieren (voornamelijk via de inning van de personenbelasting op de plaats waar gewerkt wordt) en zodoende niet langer met de bedelstok te hoeven rondgaan. Want geef toe, een gewest dat twintig procent van de rijkdom van België produceert, heeft recht op meer dan een aalmoes.
Multi-hoofdstad
"Taal is macht," schrijft Daelemans, en dat is voor een stuk waar. Meertaligheid hoeft niet noodzakelijk meer macht te betekenen, maar het zal wel mee zorgen voor een leefbare multi-hoofdstad voor de toekomst.
"Kennis is macht" is nog zo’n slagzin die voor een stuk hout snijdt. En inderdaad, door betere opleidingen zullen de Brusselaars beter gewapend zijn in de kennismaatschappij van morgen, en daar moeten we nu hard aan werken, zelfs binnen het kader van een steeds verder krimpende begroting.
Geen cumul
Uiteraard moet binnen Brussel een nieuwe afbakening komen van welke taken het best op gewestelijk, en welke het best op gemeentelijk niveau gebeuren. Daarom zou het ook wenselijk zijn dat burgemeesters, schepenen en OCMW-voorzitters niet meer in het Brussels parlement zetelen.
Verder: Brusselaars kijken niet neer op pendelaars. Die vervullen nu eenmaal hun opdracht, die voornamelijk van professionele en/of economische aard is. Zij maken wel gebruik van heel de stadsinfrastructuur, zij het qua transport en mobiliteit, culturele activiteiten en andere faciliteiten die nergens elders gevonden kunnen worden.
Daarom moet ook onderzocht worden op welke manier Brussel verder kan reiken dan de huidige negentien gemeenten, een beetje naar het voorbeeld van Montréal. Want alle nieuwe projecten (kantoren, EU-uitbreiding op de Heizelvlakte, grote winkelcentra,...) kunnen toch niet allemaal ondergebracht worden op de 160 vierkante kilometer van het Gewest?
Hoofdstad Antwerpen
Waarom zou er ten slotte niet eens grondig onderzocht worden in welke mate Antwerpen niet als hoofdstad van Vlaanderen zou kunnen fungeren, zoals Namen dat voor Wallonië doet?
En om de lat overal gelijk te leggen, zou de Franse Gemeenschap misschien ook beter naar Namen verhuizen? Dan zal er misschien een nieuw stedelijk en gewestelijk gebied ontstaan waar zowel de bewoners als de pendelaars die er komen werken, zich goed voelen en niet om de haverklap chagrijnig doen.
