07/09/2009

Pro Bruxsel eist dat ons Gewest Brussel zich NU moet doen gelden en AL haar bevoegdheden uitoefenen.

Bart De Wever (NV-A) heeft, door la Dernière Heure over Brussel ondervraagd, verklaard dat «als België ergens bestaat dan is het wel in Brussel. Brussel, dat is het echte kind van België. Als men de huidige toestand als een echtscheiding zou bekijken dan zou het misschien niet zo’n slecht idee zijn het kind voor zichzelf te laten zorgen ».

Inderdaad, dan zouden de Brusselaars eindelijk hun lot in eigen hand kunnen nemen, zonder verder af te hangen van andere machtsniveau’s, zoals dat bijvoorbeeld het geval is voor Beliris.

Pro Bruxsel vraagt niets anders, maar opdat dit gerealiseerd kan worden moet de financieringswet worden herzien en moeten de flagrante onrechtvaardigheden, waar Brussel vanaf de oprichting van het Gewest het slachtoffer van werd, hersteld worden. Bovendien moet van de ene kant de grondwet zo worden herzien zodat een constitutieve autonomie wordt toegekend aan het Brussels Gewest die gelijkwaardig is aan die van de beide andere Gewesten, en van de andere kant moeten de regionale bestuurders hun gewestbevoegdheden volledig kunnen uitoefenen, zoals bijvoorbeeld het opeisen, bij de federale overheid, van de dwangsommen die zijn opgelegd naar aanleiding van het overtreden van de geluidsnormen van de vliegtuigen die de hoofdstad overvliegen of de invoering van een stadstol om de mobiliteitsproblematiek te helpen oplossen.

Natuurlijk is het herzien van de financieringswet en het aanpassen van de Grondwet niet meteen een makkelijke klus. Dit zal maar gaan door van met een schone lei te beginnen in een onderhandeling tussen de gewestelijke en federale autoriteiten.

Daarentegen vergt het volledig uitoefenen van de regionale bevoegdheden niet meer dan “een beetje politieke moed” van onze regionale excellenties. Maar zullen deze in staat zijn hun respectieve partijinstanties, die eerder communautair denken en die zich meer zorgen schijnen te maken om de belangen van de Vlamingen en Walen en die zich nauwelijks bekommeren om de belangen van één miljoen Brusselaars die ze kennelijk minder en minder begrijpen, het hoofd te bieden.

De Vlaamse regering volgt de zogenaamde “Maddens”-strategie. Misschien een inspiratiebron voor het Brussels Gewest ?