26/06/2010

Alain Maskens : Bruxelles : halte à la co-gestion!


De nombreux aspects de la vie des Bruxellois sont dès à présent co-gérés par les Communautés, française et flamande. Il s’agit principalement de l’enseignement, de la culture, des sports, de la jeunesse, de la médecine préventive, de l’accueil des primo-arrivants, et autres matières dites ‘personnalisables’. Le gouvernement régional n’est responsable que des matières ‘territoriales’ et économiques : mobilité, aménagement du territoire et urbanisme, économie, emploi …

Petit rappel technique pour les non-initiés : du côté Flamand, Communauté et Région se sont regroupées en un seul organisme. C’est donc ‘le’ gouvernement Flamand qui exerce sur Bruxelles les compétences de la Communauté flamande. Ce gouvernement est placé sous le contrôle démocratique d’un parlement de 124 membres, dont 6 seulement sont élus par les Bruxellois. Du côté francophone, la Communauté est gouvernée par un gouvernement spécifique (où siègent une majorité de ministres wallons) et contrôlée par un parlement où siègent les 75 députés du parlement wallon, plus 19 députés choisis parmi les députés francophones du parlement bruxellois. Choisis par qui ? Par leurs partis, bien sûr. Ce ne sont pas des élus directs.

Bruxelles est donc dès à présent co-gérée pour de nombreuses compétences par deux gouvernements extérieurs, sur lesquels les Bruxellois n’ont pas de réel contrôle démocratique.

Pour libérer les Bruxellois de cette inféodation, il faudrait en fait transférer à la Région toutes les compétences exercées sur Bruxelles par le gouvernement flamand et la Communauté française. Tous les partis traditionnels s’y opposent.

Les partis flamands veulent, au mieux, maintenir sur Bruxelles le niveau actuel de co-gestion. Au pire, ils veulent cogérer Bruxelles avec les Wallons dans une confédération belge à deux Etats, voire même (NVA, VB) l’englober dans une république flamande.

Comme le disait il y a peu le président de la NVA : « Bruxelles est et reste notre capitale. En tant que ville, Bruxelles ne peut se trouver sur le même pied que la Wallonie et Flandre… »

Quant aux partis francophones, ils sont tous (ou du moins leurs instances supérieures) viscéralement attachés au maintien de la cogestion de nombreuses matières à Bruxelles par les Communautés, et plus si possible.

Ainsi, le MR veut « rassembler Wallons et Bruxellois de façon structurelle » : un seul gouvernement ; un seul parlement ; un seul budget ; une circonscription électorale francophone unique pour les élections régionales (Interview de Didier Reynders, Le Soir du 1er juin 2010). Voilà qui est clair. Bruxelles dirigée depuis Liège, Mons ou Namur!

Les accords institutionnels à venir présentent donc pour les Bruxellois une menace bien réelle, avec la volonté de plusieurs partis de donner encore davantage de compétences aux Communautés.

En fait, donner davantage de compétences aux Régions, dans le cadre d’une fédération solidaire, est une évolution normale et souhaitable.

Mais les Bruxellois devront empêcher à tout prix que de nouvelles compétences (exemple : allocations familiales, justice..) soient transférées de l’Etat vers les Communautés, qui pourraient dès lors co-gérer à Bruxelles ces nouvelles compétences. A terme, ceci préparerait la fin de la Région bruxelloise, son inféodation totale à deux gouvernements étrangers, la séparation de sa population obligée de choisir entre les deux sous-nationalités, une gestion de plus en plus complexe, inefficace, largement soumise aux intérêts premiers des ses deux voisins.

Plus fondamentalement, il faut quitter ce modèle politique belge basé sur des partis communautaires qui se définissent par une identité linguistique pure. Les uns et les autres "aiment" Bruxelles au point de vouloir l'intégrer, qui dans la nation flamande, qui dans le "peuple" francophone (sic!). Il serait temps qu'ils s'occupent d'avantage du souhait des Bruxellois, qui se sentent bruxellois, belges et européens avant tout, et où près d'un ménage sur deux parle à la maison plusieurs langues. Il serait temps qu’à Bruxelles, les partis traditionnels s’organisent sur une base régionale, de façon à pouvoir représenter tous les Bruxellois dans leur diversité. Tant qu’ils ne le font pas, je pense qu’il faut aider Pro Bruxsel, parti régional bi-(multi)lingue, à grandir et faire entendre sa proposition institutionnelle: un modèle institutionnel simplifié, basé sur des Régions qui co-opèrent, plutôt que sur des Communautés en conflit (voir www.probruxsel.be).

Alain Maskens
www.am22.be

22/06/2010

Bruxelles n’est pas à vendre ! (Le Soir)

Alain Maskens Co-rédacteur du « Manifeste bruxellois » et de l’« Appel aux Bruxellois », ancien président de l’ASBL Manifesto, membre de Pro Bruxsel

Au lendemain des élections, on voit se profiler un scénario inquiétant. Un meilleur financement de Bruxelles, en échange de plus de cogestion de la région centrale du pays par ses deux voisines.

Cette cogestion, la majorité des Bruxellois n’en veulent pas, eux qui se perçoivent avant tout Belges, Bruxellois et Européens, qui sont heureux de la diversité culturelle de leur Région, et où l’on parle plus d’une langue dans près de 4 foyers sur 10.

Le public n’en est pas toujours conscient, mais une cogestion avancée est déjà à l’œuvre, dans des domaines aussi importants pour Bruxelles que l’enseignement, la culture, l’aide à la jeunesse et les sports, l’accueil des primo-arrivants, la médecine préventive etc. En effet, dans tous ces domaines, le gouvernement bruxellois n’est pas compétent. Ce sont le gouvernement flamand et celui de la Communauté française (où les Wallons sont très largement majoritaires) qui s’occupent de ces matières.

Ce système de cogestion est compliqué, désarticulé et inefficace. Il sépare artificiellement les institutions bruxelloises en deux réseaux distincts. En tant que système de gouvernement, il a prouvé son incapacité à résoudre en profondeur les plus graves des problèmes auxquels les Bruxellois sont exposés aujourd’hui : un enseignement aux résultats désastreux, et le chômage des jeunes qui en résulte, véritable drame pour de nombreuses familles bruxelloises.

Le scénario du troc d’une cogestion accrue en échange d’un financement amélioré est pourtant hautement probable. En effet :

1. Pour des raisons de stabilité socio-économique, le PS voudra aboutir rapidement à un accord institutionnel (à juste titre).

2. La demande de plus de cogestion sera très certainement mise sur la table par la N-VA.

3. Sur le plan financier, Bruxelles est aux abois. Cela fait déjà 10 ans que des scientifiques l’ont montré : un financement juste de Bruxelles nécessite un complément annuel de l’ordre de 500 millions d’euros. Ce qui fait quand même un manque cumulé de 5 milliards. Un financement plus adapté est urgentissime.

4. Les quatre partis francophones traditionnels sont eux aussi favorables à la cogestion de Bruxelles par les Communautés, au moins à son niveau actuel : ainsi que j’ai pu le constater tout au long des travaux du Groupe Wallonie-Bruxelles, aucun d’eux n’est prêt à transférer les principales compétences actuelles de la Communauté française vers la Région bruxelloise et la Région wallonne. Renforcer les Communautés – et donc la cogestion de Bruxelles – en transférant d’autres compétences du Fédéral vers les deux Communautés ne leur posera dès lors pas de gros problème, surtout si cela permet de résoudre le problème financier de Bruxelles (ici, j’espère me tromper, on verra).

Au moment où de nouvelles négociations institutionnelles sont imminentes, les plus démunis des Bruxellois sont dès à présent pris en otage à cause du financement injuste de la Région. Ceux qui tiennent à l’avenir de Bruxelles et de la Belgique se trouveront devant un dilemme terrible : accepter ou refuser le marchandage qui s’annonce : un financement amélioré en échange d’une cogestion plus lourde.

Pourtant, il faudra résister, parce que, à terme, ceci préparerait la fin de la Région bruxelloise, son inféodation totale à deux gouvernements étrangers, la séparation de sa population obligée de choisir entre les deux sous-nationalités, une gestion de plus en plus complexe, inefficace, largement soumise aux intérêts premiers de ses deux voisins.

Pourtant il faudra résister, pour rassurer une Europe inquiète de cette poussée de nationalisme identitaire.

Pourtant, il faudra résister, tout simplement par souci de démocratie et d’équité. Les Bruxellois demandent à être traités avec la même autonomie et les mêmes droits que leurs voisins.

Et il faudra expliquer avec pédagogie à l’opinion publique flamande que le statut financier de Bruxelles est injuste et que la fin d’une injustice ne se négocie pas. Elle se réclame, dans la dignité, avec obstination, sans compensation aucune.

Bruxelles n’est pas à vendre !

http://www.lesoir.be/debats/cartes_blanches/2010-06-22/bruxelles-n-est-pas-a-vendre-777608.php

18/06/2010

Lettre ouverte de Bruxelles à Bart et Elio - Open brief van Brussel aan Bart en Elio

Cher Elio, Beste Bart,

"Bruoc Sella", tel est mon nom de baptême...
Voilà plus de 1000 ans que je suis née sur ces marais proches de la Grand-Place...
Voilà plus de 1000 ans que j'assiste au passage des armées et des soldatesques, qui m'ont incendiée, brûlée, violée...
Voilà plus de 1000 ans que, des tribus celtes aux armées de Charles-Quint, des troupes du Maréchal de Villeroy jusqu'à l'Empire Napoléonien, des Orangistes aux révolutionnaires de la Monnaie, je ne cesse d'engendrer convoitise et envie.
Car je suis au carrefour des cultures et des frontières, à la croisée des chemins de Germanie, du monde latin et celte.
On me veut, on me désire... mais non pas comme une femme, qu'on voudrait chérir et couvrir de tendresse. On me désire pour mieux m'humilier, pour mieux me rabaisser... Comme une femme que l'on bat, pour la remettre à ce qu'on croit être sa place...

Vandaag Bart, wil jij mij tot op niveau van een 'gewone stad' terugbrengen. Jij spreekt over mij zonder echt te weten wie ik ben... Maar jij weet met zekerheid waar en wat je moet afsnijden. Jij wil me gewoon als gewest verder zien verdwijnen. Jij respecteert me eingenlijk niet...

Tu le fais car de ta Flandre natale, j'ai toujours été présentée comme une ville sale, où la violence règne dans les rues, où ta langue ne peut s'exprimer librement, où le système "francophone" a apporté son lot d'inefficacité, de corruption, de gabgies, de "systèmes". Où la population est pauvre et désoeuvrée, et les emplois inexistants.
Personne ne t'a donc jamais parlé de la Place Sainte Catherine et ses terrasses épicées ? De la Toison d'Or et ces boutiques illuminées ? De la Place du Châtelain et ses bourgeois éméchés ? Ou de la Place du Luxembourg et ses eurocrates endimanchés ? Tout ça et beaucoup plus, de la friterie Antoine, au quartier portuguais de la Rue Gray, des boutiques colorées de la rue du Brabant à l'avenue Molière et ses maisons de maître, tout ça Bart, c'est moi, Bruoc Sella... Vient faire un tour plutôt que de me mépriser.

Je suis devenu la câtin du Royaume. Celle que tout le monde veut se payer, mais qu'on trouve si peu attirante, qu'on n'y mettra qu'un petit prix.
Pourtant, essayez de vous imaginer ce petit bout de Vlaamse land qui se replie sur lui-même et sur sa langue, et ce morceau de Wallonie, cette terre d'accueil "épargnée-par-la-crise-économique-mondiale-car-le-peuple-de-gauche-veille-au-grain" sans la vitrine que je suis devenue... N'oubliez pas ce que je vous apporte : je laisse s'écouler dans vos veines l'argent de mon labeur (16 milliards d'euros pour toi Bart, 9,5 milliards pour Elio...).
Je donne du travail à vos quelques 350.000 navetteurs qui viennent piétiner mes trottoirs, suer dans mon métro, exhaler leur grisaille mono-carbonnée sur ma petite ceinture...
Et c'est chez moi que les grands du monde, de l'Union Européenne à l'OTAN, viennent faire ripaille. Ni à Diest, ni à Ans, nog minder in Antwerpen of Namen...

Et toi Elio, écoute bien ce que cette vieille câtin a à te dire : tu as fais la fête avec les tiens, en célébrant ta victoire, et donc la défaite de tes ennemis. Certains à Liège ayant visiblement même commencé à faire la fête très tôt dans la journée... Tu te poses en homme d'état, mais tu as promis des lendemains qui chantent à ceux qui ont crû à tes promesses. "Les promesses n'engagent que ceux qui les écoutent..." : leur réveil n'en sera que plus dur. Mais pour moi, Elio, que vas tu faire ? Vas-tu me livrer à la co-gestion par la Flandre et par ta Communauté Française, où je ne suis quasiment pas représentée, et qui prend des décisions à ma place ? Mon enseignement, en déliquescence, mes écoles qui s'effilochent, mes théâtres et jusqu'à mes clubs de football coupés en deux : rends les moi, je t'en prie... Je m'en occuperai bien mieux que toi, du fond de ta Wallonie...

Ja, luister naar mij, Bart en Elio...
Ne me livrez pas à la co-gestion par les Communautés Francophones et Flamande : vous vous dites démocrates, alors donnez la parole aux Bruxellois. Laissez les vous dire ce qu'ils ont sur le coeur...
Dans cette Ville-Région, que vous méprisez au point de vouloir la réduire à néant, il y a des gens qui vivent. Des Bruxellois. Qui ne se considèrent ni comme "francophones", ni comme "néerlandophones", mais simplement comme Bruxellois, qui vivent déjà ensemble, et en paix.
Une ville cosmopolite, aux milles accents et couleurs, qu'on ne pourra jamais classer dans votre jeu de domino communautaire à deux langues.
Qui veulent d'un pays uni, certes composé de régions, mais où le communautaire, que vous vénérez pour mieux vous en servir pour accéder au pouvoir, ne dominerait pas tout.
Qui sont capables de faire la Zwanze de la Place Poelaert au Parc Royal.
Qui aspirent à gérer leur région eux-mêmes, comme vous gérez déjà les vôtres, mais loin de ce projet fait d'exclusion, de diabolisation, de victimisation de l'autre. Mais avec un projet d'inclusion, d'ouverture, de tolérance. Un vrai projet moderniste pour une ville du XXIème siècle.
Alors Bart et Elio, lorsque vous vous asseyerez autour de cette table où vous allez décider de mon sort, sans que j'y sois représentée, n'oubliez pas que jamais, jamais, vous ne passerez chez moi en force... Mes enfants seront là pour s'y opposer et construire un avenir digne de mon histoire...


"Bruoc Sella", tel est mon nom de baptême...


par - door José Fernandez
membre fondateur de Pro Bruxsel
medeoprichter van Pro Bruxsel


http://jfernandez-probruxsel.blogspot.com/2010/06/lettre-ouverte-de-bruxelles-bart-et.html

14/06/2010

Pro Bruxsel confirme

Parti de nulle part en 2009, Pro Bruxsel, confirme sa position à Bruxelles.

Le résultat atteint par Pro Bruxsel lors des élections fédérales du 13 juin confirme que nous rencontrons les aspirations de nombreux Bruxellois.

Malgré les nombreuses embûches placées sur notre route, et l’effet de surprise étant retombé, Pro Bruxsel confirme sa place dans le paysage politique bruxellois.

Cela signifie concrètement que de nombreux Bruxellois sont gagnés à l’idée d’une évolution naturelle d’une Belgique des Communautés vers une Belgique fédérale articulée sur 3 (ou 4) Régions. Avec ce résultat Pro Bruxsel est aujourd’hui, dans l’arrondissement de BHV, le deuxième parti démocratique non subsidié.

Tout comme lors de la dernière campagne électorale, les partis traditionnels ont placé le débat sur le terrain le plus facile : la confrontation entre les deux grandes communautés linguistiques. On a bien entendu, çà et là, quelques accents différents, mais, l’un dans l’autre, les jeux étaient faits et on est resté au niveau des généralités d’usage. Et sur les vraies questions que se posent les citoyens : « nos pensions seront-elles payées? », « Que se passera-t-il avec les soins de santé ? », « Comment vais-je (re)trouver du travail ? », « Comment financer Bruxelles pour donner à nos jeunes un espoir pour leur avenir ? » ; ni les partis traditionnels, et encore moins la NVA, la lijst De Decker ou le Vlaams Belang, n’ont eu de réponse crédible à donner. Le message de bon sens de Pro Bruxsel n'a malheureusement pas encore touché suffisamment de citoyens bruxellois.

Tout ceci conforte la volonté de Pro Bruxsel de continuer à travailler au projet d’une Région bruxelloise rénovée dans la perspective des prochaines élections communales.

Nous allons notamment travailler en profondeur à une répartition plus efficace des compétences et des tâches entre la Région et les dix-neuf communes.

Pro Bruxsel remercie de tout cœur ses 7201 électeurs et compte sur eux pour poursuivre la construction de ce parti qui émerge. Pro Bruxsel s’engage avec eux pour un Bruxelles plus attractif et en meilleure santé, tant pour les élections communales en 2012 que pour les élections en 2014 ou avant.

Vive Pro Bruxsel 2012 !

Pro Bruxsel bevestigt

Pro Bruxsel, uit het niets opgedoken in 2009, bevestigt positie in Brussel.

Het resultaat die Pro Bruxsel op de 13 juni bij de verkiezingen behaalde, bevestigt dat de partij tegemoet komt aan de verzuchtingen van talloze Brusselaars.

Ondanks de vele hindernissen die ons in de weg werden gelegd, en nu het verrassingseffect verdwenen is, is Pro Bruxsel erin gelukt de resultaten die tijdens de voorbije Gewestverkiezingen in 2009 werden neergezet, te bevestigen.
Brusselse burgers bevestigen hiermee dat velen het eens zijn met onze visie over de natuurlijke evolutie van 2 Gemeenschappen naar 3 Gewesten in België.

Met deze uitslag zijn we, in BHV, de tweede democratische partij geworden van de niet-gesubsidieerde democratische partijen.

Zoals ook de voorbije verkiezingen hebben de gevestigde partijen het debat weten te plaatsen daar waar het voor hen makkelijk is, namelijk in een confrontatiesituatie van de ene gemeenschap versus de andere. De aksenten liggen wel hier en daar anders, maar al bij al werden de lakens reeds op voorhand uitgedeeld en zijn de recente politieke debatten dus bij algemeenheden gebleven, daar waar de echte problemen van de mensen nog altijd zijn: « wat staat er te gebeuren met onze pensioenen? Hoe evolueert de gezondheidszorg? Hoe raak ik (terug) aan een baan? » En voor Brussel « Hoe lukken wij erin om Brussel te financieren en onze jongeren uitzicht te geven op een goede toekomst? ».

Op al deze vragen hebben noch de traditionele partijen, noch NV-a,Vlaams Belang of PP een behoorlijk antwoord weten te geven. De boodschap van Pro Bruxsel die wèl voorhanden ligt, is jammer genoeg niet voldoende tot bij de Brusselse burger geraakt.

Deze elementen indachtig zal Pro Bruxsel, na zich grondig bevraagd te hebben, slagvaardig verderwerken aan het nieuwe Brussels Hoofdstedelijk project in het voorzicht van de komende gemeentelijke verkiezingen, en wordt er nu reeds werk gemaakt van een onderzoek naar een betere taakverdeling tussen het Gewest en de 19 gemeenten, naar de gewestverkiezingen toe.

Pro Bruxsel dankt zijn 7201 kiezers van harte en rekent op hen voor de verdere uitbouw van de partij. Pro Bruxsel wil met hen een pact afsluiten voor een bruisender en gezonder Brussel, zowel in 2012 voor de gemeentelike verkiezingen als in 2014, of vroeger.

Leve Pro Bruxsel 2012!

11/06/2010

Fini les Communautés (Metro)

Pro Bruxsel, tout est dans le nom du parti emmené par Philippe Delstanche, son président. Premier scrutin fédéral pour cette formation.

Auriez-vous préféré un autre contexte pour des premières fédérales ?
«En politique, on doit gérer les contextes. C’est une hypocrisie de croire que l’on peut faire abstraction du programme institutionnel. Il faut régler ce problème et pas seulement BHV. L’Etat ne fonctionne pas parce qu’on nous a menti en créant l’Etat fédéral sur les Régions. Or ce sont les communautés linguistiques qui dominent. Dans la Constitution, Bruxelles est présentée comme une région bilingue mais on ne lui donne pas la possibilité de fonctionner comme tel. La solution pour nous, c’est la suppression des Communautés et le transfert des compétences communautaires aux Régions.»

Etes-vous régionaliste ?
«Nous sommes résolument régionalistes pour que les Régions soient des entités d’une fédération solidaire.»

Vous êtes aussi pour une circonscription fédérale...
«Evidemment, c’est un des moyens qui forceraient les gens à s’intéresser à ce qu’il se passe de l’autre côté de la frontière linguistique. Aujourd’hui un politique flamand n’est redevable que devant son électorat flamand de Flandre. Idem du côté francophone. L’un et l’autre peuvent dire tout et n’importe quoi dans leur communauté linguistique respective, Et ça ne porte pas à conséquence. Les Flamands de Flandre et les Wallons s’intéressent à Bruxelles pour les emplois que ça procure, pour la richesse que ça génère. Mais toutes les charges, liées notamment au statut de capitale et de premier pourvoyeur d’emplois, sont imposées aux Bruxellois. C’est anormal.»

Que proposez-vous pour le refinancement de Bruxelles ?
«Je ne parle jamais de refinancement mais de financement. Nous parlons d’un financement équitable qui n’a jamais eu lieu. Il repose sur un certain nombre d’observations issues de différentes études. Nous ne sommes pas les seuls à le dire. Notre proposition est simple: payer l’impôt des personnes physiques sur le lieu de travail. Et instaurons un péage urbain, comme c’est le cas à Londres ou à Stockholm, de manière à réduire la pression automobile sur cette ville.»

http://metrotime.be/UserFiles/DigiPaper/fr/20100611/2/002_MET_FR_100611.pdf

10/06/2010

Le mot d'Alain Maskens, co-rédacteur du Manifeste bruxellois et de l'Appel aux Bruxellois, ancien président de Manifesto

Pour de nombreux observateurs, la campagne électorale 2010 est terne.

En fait, la campagne est terne parce que la question principale n’est pas mise en débat.

La question que tous se posent, c’est : comment sortir de l’impasse des confrontations entre partis communautaires, confrontations qui ont fait chuter le gouvernement à un moment inacceptable pour le pays, confrontations qui ont gonflé l’importance de la N-VA.

La question urgente, c’est donc : quelle alternative à l’organisation politique du pays en communautés linguistiques ?

Cette question n’est pas mise en débat sur les plateaux télé ou à la radio, est absente des principaux quotidiens, car seuls les partis traditionnels y sont invités, et aucun ne remet en cause sa logique communautariste. Peu de journalistes semblent oser ou vouloir exprimer ce débat.

Pourtant, il existe des contre-propositions intéressantes (notamment le modèle institutionnel proposé pour le pays par Pro Bruxsel - voyez www.probruxsel.be).

Elles ne sont pas débattues.

Le débat crucial, celui dont la Belgique a un urgent besoin, est celui du communautarisme vs régionalisme.

Il est esquivé par les partis traditionnels et de nombreux médias.

Alain Maskens
dernier effectif à la Chambre, liste 25 PRO BRUXSEL
www.am22.be

Le débat animé des têtes de listes BHV (bruxsel.info)

A l’appel du mouvement bruxellois, les représentants des différents partis ont été invités à préciser leur programme pour Bruxelles.

Tous ont répondu présents : Charles Picqué, Armand De Decker, Joëlle Milquet, Olivier Deleuze, Tine Vanderstraeten, Guy Vanhengel, Hans Bonte, Stefaan de Corte et le président de Pro Bruxsel, Philippe Delstanche, sont venus en personne, pour répondre aux questions d’Aula Magna et de Manifesto.

Tous ces ténors, à l’exception des représentants du CD&V de la NV-A, ont pris pour la première fois des engagements clairs vis à vis de Bruxelles : donner à la Région bruxelloise l’autonomie constitutive, de nouvelles compétences et les moyens financiers dont elle a besoin et auxquels elle a droit. Ils semblent avoir compris l’importance de la prise en compte des revendications du mouvement bruxellois pour une part importante de leur électorat.

Pour plus de précisions, vous trouverez aussi le tableau des réponses des partis et un mot d'introduction multilingue décapant d'Eric Corijn :

voir http://www.bruxsel.info/node/729

Boeiend BHV Lijsttrekkersdebat (bruxsel.info)

De Brusselse burgerbewegingen hebben de vertegenwoordigers van de politieke partijen uitgenodigd om hun programma omtrent Brussel te komen verduidelijken.

Het belang van een dergelijk debat bleek duidelijk uit de notoriële aanwezigheid : Charles Picqué, Armand De Decker, Joëlle Milquet, Olivier Deleuze, Tine Vanderstraeten, Guy Vanhengel, Hans Bonte, de voorzitter van Pro Bruxsel, Philippe Delstanche en Stefaan de Corte zijn komen opdagen om persoonlijk te antwoorden op de vragen gesteld door Aula Magna en Manifesto.

Allen, uitgezonderd de vertegenwoordigers van CD&V en NV-A, hebben hun engagement voor Brussel duidelijk gemaakt : het Brussels Gewest heeft nood aan en recht op een constitutieve autonomie, nieuwe bevoegdheden en de nodige financiële middelen. Het ontegenspreekbare belang van de revendicaties van de Brusselse burgerbewegingen werd eindelijk ernstig genomen. Waarschijnlijk begrijpen de politieke tenoren de invloed van onze burgerbewegingen op hun electoraat.

Voor meer uitleg, hebben we de antwoorden op de verschillende vragen samengevat in een tabel en kan u de pertinente inleiding door Eric Corijn lezen:

zie http://www.bruxsel.info/node/729

09/06/2010

MESSAGE A TOUS LES BRUXELLOIS

Bruxellois, vous ne savez plus pour qui voter ?…
Ni flamand, ni francophone. Votez Bruxellois !

Votez Pro Bruxsel, le seul parti bruxellois bilingue.

Depuis des années, Flamands et Francophones discutent du sort de la Belgique.
Mais on oublie les Bruxellois.

On parle de scinder la Belgique entre Flandre et Wallonie.
Mais on oublie Bruxelles.

Les Flamands dénoncent les transferts d’argent du nord vers le sud.
Mais ils oublient les transferts de Bruxelles vers le sud et le nord.

Les Francophones se mêlent des affaires internes à Bruxelles par l’ingérence d’une Communauté française dont les membres ne sont pas élus directement.

Au Nord comme au Sud, on rêve de cogestion de Bruxelles.
On oublie les droits des Bruxellois à décider pour eux-mêmes.

Pour faire entendre la voix des Bruxellois, votez Pro Bruxsel.

Pro Bruxsel, veut supprimer les communautés linguistiques,
Pro Bruxsel, veut percevoir l’impôt sur le lieu de travail
Pro Bruxsel veut instaurer un péage urbain,
Pro Bruxsel veut un enseignement régional bilingue.

Le 13 juin, le seul choix pour les Bruxellois :
Pro Bruxsel, liste 25 à la Chambre.

BERICHT AAN ALLE BRUSSELAARS

Brusselaar, je weet niet meer voor wie te stemmen?
Niet Vlaams, niet Francofoon. Stem Brussels!

Stem voor Pro Bruxsel, de enige tweetalige partij.

Sinds zovele jaren bespreken Franstaligen en Vlamingen het lot van België.
Daarbij worden de Brusselaars vergeten.

Er wordt gesproken over de splitsing van België en de opdeling ervan tussen Vlaanderen en Wallonië.
Daarbij wordt Brussel vergeten.

Vlamingen klagen de geldtransferts van Noord naar Zuid aan.
Ze vergeten de transferts van Brussel zowel naar Noord als naar Zuid.

Franstaligen mengen zich rechtstreeks in interne Brusselse aangelegenheden via de niet rechtstreeks verkozen Franse Gemeenschap.

Zowel in het Noorden als in het Zuiden droomt men van een gemeenschappelijke voogdij op Brussel.
Men vergeet daarbij het recht van de Brusselaars op zelfbeschikking.

Stem voor Pro Bruxsel om de stem van de Brusselaar te laten weerklinken.

Pro Bruxsel wil de taalgemeenschappen opheffen.
Pro Bruxsel eist de heffing van de personenbelasting op de plaats waar gewerkt wordt.
Pro Bruxsel is voorstander van de invoering van een stadstol.
Pro Bruxsel eist een tweetalig, gewestelijk onderwijs.

Op 13 juni is de enige èchte keuze voor de Brusselaars:
Pro Bruxsel, lijst 25 voor de Kamer.

08/06/2010

Le mot de Caroline Sägesser, historienne et politologue, ancienne chercheuse au CRISP

Votez utile

A quelques jours du scrutin, c’est déjà presque l’heure du bilan.

Lorsque je présentais le programme de Pro Bruxsel, on m’a souvent répondu que voter pour un petit parti était inutile, qu’un tel vote revenait à perdre sa voix. Dans le contexte de crise institutionnelle et économique et sociale qui est le nôtre, cette idée est exprimée plus que jamais. Le problème, c’est qu’elle est fausse.

Le résultat d’une élection ne se résume pas à la détermination du rapport de force entre les partis. Les idées qui ont été exprimées et défendues durant la campagne, y compris par les petits partis, ont toute leur importance, à condition que ces petits partis réalisent un score non négligeable qui donne de la légitimité à leurs revendications.

Démonstration par l’exemple. En 2009, Pro Bruxsel, nouveau parti, s’est présenté aux régionales et a récolté plus de 8000 voix (c’est-à-dire plus que Groen, la N-VA , le CD&V, le FN ou toutes les autres petites listes). Pro Bruxsel porte des revendications issues de l’analyse des constats dégagés par la société civile lors des Etats généraux de Bruxelles, revendications qui sont alors très peu reprises par les partis dits traditionnels : promotion du bilinguisme et transfert de compétences communautaires à la Région notamment.
Un an plus tard, à l’appel du mouvement bruxellois, les représentants des différents partis ont été invités à préciser leur programme pour Bruxelles lors d’une soirée au Kaaitheater, le 1er juin. Tous ont répondu présents : Charles Picqué, Armand De Decker, Joëlle Milquet, Olivier Deleuze, Guy Vanhengel sont notamment venus en personne, aux côtés du président de Pro Bruxsel, Philippe Delstanche, pour répondre aux questions d’Aula Magna et de Manifesto. Tous, à l’exception des représentants du CD&V de la NV-A (dont le dédain pour les Bruxellois était tangible) ont pris des engagements clairs, pour donner à la Région bruxelloise l’autonomie constitutive, de nouvelles compétences et les moyens financiers dont elle a besoin et auxquels elle a droit.

Pourquoi ces ténors politiques ont-ils accepté de venir ce soir-là et ont-ils pris, pour la première fois, des engagements clairs en faveur de Bruxelles ? Parce qu’ils ont compris l’importance de la prise en compte des revendications du mouvement bruxellois pour une part importante de l’électorat qui dispose désormais d’un autre choix : Pro Bruxsel.


A Bruxelles, le boom démographique s’accompagne d’une paupérisation de la population et d’une dualisation de plus en plus profonde de l’espace urbain. Il n’est pas exagéré de prédire qu’une catastrophe sociale de grande ampleur se prépare, dont les principaux ingrédients sont : explosion démographique, taux de chômage catastrophique (surtout chez les jeunes), hausse phénoménale du prix du logement (sans aucun rapport avec celle du pouvoir d’achat), immigration importante, développement du fanatisme religieux (islamistes, mais aussi pentecôtistes et autres sectaristes), explosion de la violence urbaine. Les effets du mélange de ces ingrédients risquent d’être exponentiels en cas de carence des pouvoirs publics et en l’absence d’investissements massifs dans les secteurs de l’enseignement, de la formation professionnelle, du logement, de la mobilité, de l’ensemble des politiques sociales et de la sécurité.

Ceux qui penseraient par exemple voter à gauche pour renforcer les politiques sociales ou voter à droite pour développer la politique sécuritaire ou choisir Ecolo pour développer la mobilité douce doivent savoir que si les uns et les autres ne sont pas poussés par l’existence d’un parti bruxellois à développer une politique spécifique pour Bruxelles et à lui donner les moyens de la mener, rien ne se passera.

Le monde politique n’écoute pas les citoyens ; nous avons essayé. Mais il entend les électeurs.

Faites vous entendre.

Le 13 juin, votez utile, votez Pro Bruxsel, pour leur rappeler que

Nous existons - Wij bestaan – We exist


Caroline Sägesser
2e effective à la Chambre, liste 25 PRO BRUXSEL

http://csagesser-probruxsel.blogspot.com/2010/05/votez-utile.html

07/06/2010

Coller des affiches - Affiches plakken

Cliquez ici - Klik hier
http://www.youtube.com/v/f9KXXDqvC2Y&

Traduction de l'interview de Jan :
"Voilà, c'est la deuxième fois aujourd'hui que nous passons ici pour afficher les couleurs de Pro Bruxsel sur le panneau des petites listes. On verra bien combien de temps ça durera. C'est vraiment pénible : en une demi-heure nos affiches sont déjà sur-collées par d'autres partis, et la plupart du temps par les grands partis."

http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/verkiezingen2010/youtube/1.795723

06/06/2010

STAATSHERVORMING: Een laagje make-up volstaat niet meer (Brussel Deze Week)

Brussel-Halle-Vilvoorde (het kies- en het gerechtelijk arrondissement) moet worden gesplitst, en het Brussels Gewest wordt niet uitgebreid. Dat willen de Vlamingen. Langs Franstalige kant zijn ze het daar, zoals bekend, niet mee eens. Maar afgaand op de electorale campagne, die zeer traag op gang komt, staat ons – waarschijnlijk – een serieuze staatshervorming te wachten.

Eerst werden Bart De Wever en N-VA door alle Franstaligen (en door Open VLD langs Vlaamse kant) in de hoek gezet, vervolgens maakte PS-ondervoorzitter Philippe Moureaux een opening. En sinds vorig weekeinde wil zelfs MR-boegbeeld Didier Reynders wel met N-VA praten. Wil Franstalig België echt een ingrijpende staatshervorming, of is de bocht van Reynders pure strategie? Op 14 juni krijgen we het (begin van een) antwoord. Maar wat ons vooral interesseert: wat met Brussel?

Heel opvallend luidt het bij N-VA: “Brussel is geen hopeloos geval. Maar Brussel kan veel beter. Daarom loont het de moeite te investeren in de stad en ze niet koudweg te laten vallen.” Dat is opvallend mild, maar er staat ook: ”Het is een hardnekkige mythe dat Brussel ondergefinancierd wordt.” En: “Als stad kan Brussel niet op gelijke voet staan met Vlaanderen en Wallonië.”

Groen! daarentegen zegt te gaan voor een oplossing voor de onderfinanciering van Brussel. De groenen willen ook de uitbouw van een tweetalig cultuur-, gezondheids-, welzijns-, sport- en onderwijs­beleid.

Tot ontzetting van alle Franstaligen en een deel van de Nederlandstaligen zoekt N-VA zijn heil bij de Franse en Vlaamse Gemeenschap, die beide veel meer in de Brusselse pap te brokkelen moeten hebben. Tegenover het koesteren van de meertaligheid binnen Brussel plaatst Groen! het behoud van het Nederlandstalige karakter van de Vlaamse Rand.

Pro Bruxsel positioneert zich als radicale tegenpool van N-VA: “De federale staat zal voortaan berusten op de gewesten in plaats van op de gemeenschappen. Alle gewesten moeten over dezelfde bevoegdheden kunnen beschikken.”

SP.A blijft hameren op een regionalisering van het arbeidsmarktbeleid. Dat is de essentie van de ‘socia­le’ staatshervorming die de partij voorstaat. Over Brussel luidt het: “Extra geld voor Brussel is noodzakelijk om de demografische explosie op te vangen (...), maar kan enkel op voorwaarde dat Brussel effectief resultaten behaalt en de interne bestuurlijke organisatie vereenvoudigt.”

CD&V pleit voor de uitbouw van een ‘belangengemeenschap Vlaanderen-Brussel’ en een rationalisering van het bestuur. Enerzijds staat CD&V open voor meer middelen voor het Brussels Gewest, anderzijds vindt de partij dat het geld niet altijd goed besteed wordt. Net als SP.A pleit CD&V voor een interne hervorming. Opmerkelijk: de partij wil dat de taalwetgeving, die op het terrein de facto uitgehold is, wordt toegepast. Een punt dat in de nabije toekomst zeker op tafel komt, want niet weinig Franstaligen staan klaar om de taalwetgeving verder uit te hollen. De gestage uitbouw van een cliëntelistische politiek is hier zeker niet vreemd aan.

Dat een staatshervorming meer om het lijf zal hebben dan een splitsing van B-H-V en een smak kies10 artikellogogeld voor Brussel, staat ondertussen toch wel zo goed als vast. Open VLD wil het consumptiefederalisme vervangen door een ‘functioneel verantwoord federalisme’. De gewesten mogen personenbelasting heffen en financieren de gemeenschappen. Brussel krijgt een aangepaste (hoofdstedelijke) financiering. (Danny Vileyn)

http://www.brusselnieuws.be/artikels/verkiezingen/waar-gaat-het-over/?searchterm=doorgelicht

03/06/2010

Interview met Pro Bruxsel - vicevoorzitter Thierry Vanhecke (De Groene Belg)

Interviews doen met politici die al dagelijks in de massamedia aan bod komen, is niet de taak van alternatieve media. Wel de nieuwe partijen opzoeken en onderzoeken of zij nieuwe antwoorden kunnen bieden hebben op vaak aloude problemen. Vandaag een gesprek met Thierry Vanhecke van Pro Bruxsel, een partij die specifiek voor het belang van alle Brusselaars opkomt en die daarom ooit smalend in de pers afgedaan werd als een "Brussels NVA." Ten onrechte zoals zal blijken.

Onderstaand interview vond plaats eind mei, in hartje Brussel, op een zonovergoten terrasje waar we gedurende ons anderhalf uur durend onderhoud 7 keer opgeschrikt werden door loeiende politiesirenes. Onderweg naar de afspraak was ik al een jankende sirenewagen van Sibelga tegengekomen: het lijkt soms of iedereen in Brussel met een sirene mag rondvliegen. En wat gaat Pro Bruxsel hier aan doen als de partij op Brussels niveau mag meeregeren, mijnheer Vanhecke ?

Thierry Vanhecke: "Inderdaad, dat is één van de moeilijk berekenbare, maar onaanvaardbare vormen van vervuiling in Brussel. Wel dat moet natuurlijk gereglementeerd worden via een effectief "Geluidsplan voor Brussel." Nu loopt het de spuigaten uit. Dat moet in overleg met alle betrokkenen want de hulpdiensten moeten zich ook een weg kunnen banen ..."

jpe: Een typisch politieker-antwoord ... En ondertussen lijden de burgers verder . . .

Thierry Vanhecke: "Sta me toe te zeggen dat ik zelf ook soms moeilijk heb met de manier waarop politieke partijen zich in bochten weten te wringen. Als je vanuit het standpunt van een politieke partij denkt, ben je vaak eerst bezig met het overleven van de eigen partij in plaats van met het oplossen van de problemen van de mensen. Vandaar dat het vaak allemaal zo vreselijk lang duurt voor problemen opgelost raken."

jpe: Waarom heb je dan toch mee Pro Bruxsel opgericht ?

Thierry Vanhecke: "Wel, zoals het politieke landschap er nu aan toe is, zijn er geen alternatieven meer. En de media treffen daar mee schuld aan. De dag dat wij onze persconferentie hielden over onze institutionele voorstellen voor een nieuw en solidair België coverde Het Laatste Nieuws in het groot dat de VLD wil dat de politici 5 % minder gaan verdienen. Terwijl iederen weet, dat dat er toch niet van komt.

Wel verwacht ik dat er meer en meer thema-partijen zullen opkomen. Voor de derde leeftijd bv. De bevolking bestaat binnenkort voor één derde uit derde leeftijders. En met het geknabbel aan de pensioenen zullen die een stem willen hebben."

jpe: Maar we hadden al eens de partij Waardig Ouder Worden en dat is geen succes geweest.

Thierry Vanhecke: "Inderdaad, Maar er komen altijd meer ouderen én de pensioenen komen in zwaar weer terecht, dus kan zo'n partij in de toekomst wel succesvol zijn. Nu heeft iedere partij wel iets over de ouderen in haar programma, maar ze zijn er niet uitgebreid en grondig mee begaan. Een ander voorbeeld: de volksbeweging in Antwerpen tegen de Lange Wapper had ook kunnen leiden tot een nieuwe politieke partij.

Zo'n nieuwe partijen kunnen de politiek een stuk democratischer maken als ze de spelregels van de politiek ook ter discussie stellen. Neem nu het referendum. Een nationaal Belgisch referendum is op dit moment zelfs niet eens mogelijk. Voor referenda op gemeentelijk niveau moet je al de handtekeningen van 10 % van de gemeentelijke bevolking achter je iniatief krijgen. Dat is enorm veel. In jouw gemeente Schaarbeek zou dat 12.500 handtekeningen zijn op een bevolking van 125.000 inwoners.

Een aanverwant punt van kritiek op het politieke reilen en zeilen is dat het besluitvormingsproces zoals het nu marcheert, veel minder bepaald wordt door wat de partijen inhoudelijk voorstaan, dan door allerlei mechanismen. Er is nu al te veel dat niet kan. Zo is er geen federale kieskring. Er zijn geen overheidssubsidies voor kleine en nieuwe partijen. Er is de 5 % kiesdrempel. En dan is er de manier waarop de partijen zelf de kieslijsten samenstellen. Waarom hebben we bv. opvolgerslijsten nodig ?"

jpe: Ter verduidelijking: als politicus A die bovenaan partijlijst X staat niet gaat zetelen waar hij of zij verkozen is, dan neemt niet de tweede verkozene op de lijst de plaats van zetelen in, maar de man of vrouw die bovenaan de opvolgerslijst gezet werd. Ook al heeft bijna niemand voor die persoon gestemd.

Thierry Vanhecke: "Inderdaad. Politici zouden alleen nog mogen plaats nemen op lijsten van niveau's waar ze echt ook hun mandaat opnemen. Nu zet het systeem veel te veel dingen vast. Je moet de regels zodanig maken dat het veel democratischer wordt. Dat beschrijft VRT- journalist Ivan De Vadder ook in zijn nieuwste boek."

"Brussel wordt onderuitgehaald door de twee andere gewesten"

jpe: Wanneer en waarom werd Pro Bruxsel eigenlijk opgericht ?

Thierry Vanhecke: "Het is ontstaan uit contacten tussen allerlei Brusselaars onder andere naar aanleiding van het Brussels Manifest dat 5 jaar geleden aan alle Brusselaars werd voorgelegd. We willen alle verschillende geledingen van Brussel aan bod laten komen. Toen we daarvoor samenkwamen, rees de vraag: willen we blijven werken via individuele contacten tussen mensen of zetten we een structuur op ? Een partij ?

Midden 2008 zijn we dan gestart en al snel ondernamen we een aantal akties. Dan kwamen ook al vlug de verkiezingen van 2009. We kwamen daarbij op met concrete voorstellen en met de analyse dat Brussel als gewest, onderuitgehaald wordt door de twee andere gewesten. De Brusselse economie slabakt, het onderwijs staat voor grote uitdagingen; er zijn wel honderd bijkomende scholen in Brussel nodig. En ondertussen gaat zo'n vierde van het geld van het Gewest naar de MIVB die voor een groot stuk dient om pendelaars van buiten het gewest op en van hun werk te brengen.

Voor het tweetalig gewest Brussel moesten we dan in 2009 meteen twee lijsten indienen, want met één tweetalige lijst opkomen in dit tweetalig gewest, dat mag niet ! Dus moesten we afzonderlijk opkomen met Pro Bruxsel N en Pro Bruxsel F. Het resultaat was samengeteld exact 8.065 stemmen en dat is op Brussels niveau een pak meer dan bv. Groen! We werden meteen de 8ste van de 21 partijen die hier opkwamen en we zijn niet ver verwijderd van VLD en CD&V."

jpe: Met dien verstande dat de drie vermelde partijen zich alleen naar Nederlandstalige Brusselaars richten en jullie zowel Frans- als Nederlandstalige kiezers aanspreken.

Thierry Vanhecke: "Voila. Die kloof willen we dichtrijden. Daarom hebben we na de verkiezingen werkgroepen gevormd om onze thema's verder uit te werken. Een aantal groepen hebben hun conclusies reeds voorgelegd, zoals die over de institutionele hervormingen.

Ons standpunt is nu dat de Gemeenschappen moeten verdwijnen, met alles wat daarbij hoort (zoals in Brussel de VGC, Cocof en de GGC). Van gemeenschap tot gemeenschap - tussen Vlaanderen en Franstalig België - over de toekomst van het land onderhandelen, dat werkt niet. Dat is bewezen. Wij stellen daarom voor de drie gewesten van het land de voorrang te geven, of met de Duitstalige regio er bij, de vier gewesten.

Daarnaast wordt ook het Belgisch parlement anders georganiseerd. Van de Senaat die we niet willen afschaffen, zouden we een reflectiekamer maken, een trefpunt waar vertegenwoordigers van de vier gewesten samen vergaderen, samen met politici die op federale basis verkozen werden. De Kamer zal samengesteld zijn uit vertegenwoordigers van de bevolking van elk Gewest, terwijl de Senaat zal bestaan uit vertegenwoordigers van de Gewesten en, deels, van 15 senatoren verkozen in de federale kieskring.

jpe: Maar je weet goed genoeg dat geen enkele flamingant de gewestvorming met drie bespreekbaar acht. Een driedeling waarbij Brussel en Wallonië samen front kunnen vormen tegen Vlaanderen, dat is de nachtmerrie van elke flamingant. Een erg flamingantische De Standaard presteerde het op maandag 31 mei zelfs om op zijn pagina's 8 en 9 in het groot deze titel te plaatsen: "BELGIE - Lnd, 2 gwsten + 3 gmnschppen, op te knappen." Twee gewesten . . . Brussel werd gewoon niet als gewest meegeteld terwijl het toch officieel bestaat als Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

Thierry Vanhecke: "Inderdaad sommigen achten die gewestvorming met drie onbespreekbaar. Maar mogen wij Brusselaars toch niet ook onze visie hebben ? Het is toch niet omdat de ene groep vindt dat iets absoluut niet mag, dat ze de andere groep het recht mag ontnemen om daar wel naar te streven ? We leven toch in een democratie ?

Het is overigens een evolutie die Europees ook bezig is. Jij schrijft vaak over provincies, maar ik denk dat die achterhaald zijn. In Europa zie je meer en meer regionale samenwerkingsverbanden ontstaan. Twee voorbeelden in onze buurt zijn die van de Euregio (Belgisch + Nederlands Limburg, Luik en de Duitse regio Aken) en de regio rond Kortrijk-Rijsel.

We evolueren naar een situatie van officiële en niet - officiële regio's die economische polen vormen."

jpe: Eén van de grote uitdagingen voor Brussel is de grote groep allochtone jongeren die te weinig scholing opdoen om later economisch mee te kunnen. Wat wil Pro Bruxsel hier aan doen ?

Thierry Vanhecke: "Het Brussels Gewest moet de beschikking krijgen over alle bevoegdheden inzake onderwijs. Eens dat het Gewest over deze bevoegdheden, die nu vallen onder de Franse en Vlaamse gemeenschappen, in eigen handen heeft stelt Pro Bruxsel voor om een algemeen tweetalig (NL-Fr) onderwijs organiseren vanaf de 1e klas van het lager onderwijs en het aanleren van een 3e en 4e taal vanaf het middelbaar onderwijs. En door een correcte financiering van het Gewest, moet ook het onderwijs beter gefinancierd kunnen worden zodat het zijn taak aankan."

Waarom negatief doen over je meertaligheid die alleen maar voordelen biedt ?

jpe: Nu we het over onderwijs hebben, wat heb je zelf gestudeerd ? Je schreef op je Pro Bruxsel blog dat je "als overtuigd Europeaan Brussel, hoodstad van Europa, wil helpen op de kaart te zetten als volwaardig gewest. Maar van waar kom je ? Ben je Brusselaar van geboorte ? Waar liggen je roots ?"

Thierry Vanhecke: "Van huize uit ben ik Antwerpenaar. In 1970 kwam ik naar Brussel en sindsdien heb ik hier in meerdere Brusselse gemeenten gewoond. Studeren deed ik aan de VUB: sociologie en communicatiewetenschappen. En waar ik nu ook actief ben in B Plus, was ik ook een tijd hoofdredacteur van A PLUS ... Maar dat was een tijdschrift voor architectuur en stedenbouw; toen reeds waren we daar bezig hield de grootstedelijke problematiek en energiezuinig wonen. Midden jaren '80 werd ik belast met de organisatie van de "Stads- en dorpsvernieuwingcampagne in Vlaanderen". Ik ben ook nog kabinetsmedewerker geweest bij het opstarten van het Brussels Gewest.Midden jaren 90 werkte ik een tijd als zelfstandige inzake "public affairs en crisis management consultant". Momenteel ben ik ambtenaar.

Dankzij al die jaren aktiviteit in Brussel ben ik steeds beter tweetalig geworden en nu kom ik op voor die tweetaligheid. Men heeft me lang allerlei schuldgevoelens aangepraat. Voor de Nederlandstaligen was ik een opportunist die naar de andere kant overliep. Voor de Franstaligen "le petit flamand". Ik spreek overigens ook Engels, "even slecht als ik Frans en Nederlands praat". Dat wat een positieve eigenschap zou moeten zijn, het meertalig zijn, daarvoor werd ik jarenlang een tikkeltje misprezen. Maar in de jobs die ik deed, ervaarde ik hoe meertaligheid je alleen maar voordelen biedt. Dus waarom daar negatief over doen ?

Die meertaligheid moeten we versterken net zoals er weer een Belgisch gevoel versterkt moet worden door die federale kieskring in te voeren zodat mensen uit heel het land kunnen stemmen voor mensen uit heel het land. Zodat Nederlandstaligen ook kunnen stemmen voor bekwamen Franstalige politici en omgekeerd.

We moeten af van die opsplitsing die leidt tot taalzuivere regio's. Is het niet al te gek dat er zelfs in Brussel geen unitaire partijen zijn ?"

jpe: En de PVDA ?

Thierry Vanhecke: "Dat is een uitzondering. Zij zijn consequent op dat vlak.

Nu bij de Belgische verkiezingen zijn er wel tweetalige lijsten toegelaten voor de Kamer maar niet voor het Parlement wat betekende dat we voor de Senaat hier in Brussel met onze partij twee keer 5.000 handtekeningen moesten ophalen om te mogen deelnemen aan de verkiezingen. "

jpe: Kan je dat niet vermijden door handtekeningen van verkozenen van de grote partijen te vragen ?

Thierry Vanhecke: "Inderdaad en die doen dat traditioneel om de andere grote partijen een hak te zetten. De MR geeft dan handtekeningen aan kleinlinks om zo de PS stemmen af te snoepen en omgekeerd. Dat is een traditie. Maar wat zien we nu ? Dat wij van geen van de grote partijen zo'n handtekeningen kregen. Blijkbaar vinden ze ons te ambetant. Zij willen ook geen van allen de gemeenschappen afschaffen. Raak daar niet aan ! Wij wel. Wij willen af ook van de concurrentie-logica en meer komen tot een Belgisch gevoel van samenwerking."

Een alternatief voor Kafka

jpe: Is jullie nadruk op de Gewesten niet al te économisch ? Want zoals het in België georganiseerd is, staat Gewest voor het economische en Gemeenschap voor het culturele, het onderwijs ook. En als je de Europese context er bij haalt: Europa is ook al economie wat de klok slaat.

Thierry Vanhecke: "De Commissie denkt inderdaad heel eng economisch. Ik mik meer op regio's met een eigen identiteitsgevoel. Weet je, in het Frans kan je het woord gemeenschap op twee manieren vertalen: door communauté of door collectivité. Wij staan voor een Brusselse collectiviteit. En die heeft niets te maken met wat er in Vlaanderen of Wallonië gebeurt.

Noteer overigens dat artikel 35 van de Belgische Grondwet stelt dat de Gewesten bepalen hoe zij werken en wat er nog naar de natie gaat.

In het algemeen moet hier het subsidiariteitsbeginsel gelden: doe iets op dat niveau waar het het beste gedaan wordt.

De sociale zekerheid, de pensioenen, buitenlandse zaken en ontwikkelingssamenwerking bv., dat organiseer je op Belgisch niveau. Het kan voor een Vlaams of Waals minister wel leuk zijn om ontwikkelingsprojecten in het Zuiden te kunnen bezoeken, maar die mensen ginder hebben er niets aan of ze nu hulp krijgen van Vlaanderen, Wallonië of België. Als het geld maar toekomt en goed besteed wordt. Nog zo'n voorbeeld: de geluidsnormen voor Zaventem. Nu kan een piloot afhankelijk van hoe hij komt aanvliegen, te maken krijgen met vier verschillende normen: Vlaams, Waals, Brussels en Belgisch. Dat is toch kafkiaans. Waar zijn we mee bezig ?"

jpe: Met postjes scheppen en verdelen voor politiekers en hun vriendjes ?

Thierry Vanhecke: "Belangrijk is dat je in erste instantie gaat kijken naar wat het beste werkt voor de mensen, niet voor de politici. En dan alles op het juiste niveau organiseren. En die lijn ook doortrekken naar Brussel. Eén van onze voorstellen is daartoe dat het Brussels Gewest inkomstenbelastingen mag heffen op de pendelaars die hier ook hun inkomen komen verdienen. De personenbelasting moet geïnd worden, daar waar het loon verdiend wordt.

Ander voorbeeld: het veiligheidsbeleid. Er moet veel meer samenwerking komen binnen de Brusselse politie, er moeten zo'n honderdtal wijkcommissariaten komen en er moeten hier agenten zijn die uit Brussel zelf komen, die de stad kennen en er niet even komen in rondlopen. "

Steeds vaker gediscrimineerd omdat je in Brussel woont

jpe: Men hoort soms wel eens dat Brusselaars in België tweederangsburgers aan het worden zijn. Een voorbeeld: de Vlaamse jobkorting, die kon je als Nederlandstalige Brusselaar niet krijgen. Dan maken ze je altijd wijs dat wij Brusselse Brabanders, ook Vlamingen zijn, maar als het op de centen aankomt ...

Thierry Vanhecke: "Dat is één heel duidelijk voorbeeld. Maar er zijn er steeds meer. Zo werd er in het Waalse Marshallplan voor taallessen in het buitenland financiële steun voorzien voor studenten die in het buitenland talen gaan studeren. Maar wat kreeg een familielid dat daar dacht voor in aanmerking te komen, te horen: "Neen, niet voor jou, want jij woont in Brussel."

De Brusselaar wordt inderdaad een tweederangsburger. Nog een concreet voorbeeld. De Vlaamse Gemeenschap betaalt de Brusselse MIVB voor de vervoersabonnementen van Vlaamse jongeren. Maar de Brusselse jongeren krijgen bij de MIVB geen gratis abonnementen.

En zo komen er steeds meer discriminaties van de Brusselaars in dit land. "Alle Belgen gelijk" .. Steeds minder de regel. Nog een voorbeeld. Een vriendin die werkt voor een omroep kreeg het voorstel om onder voordelige voorwaarden een levensverzekering te nemen. Toen zij wou inschrijven, werd ze geweigerd: "Neen, je woont in Brussel. Daar kost het tweemaal de prijs want de mortaliteit en de onzekerheid is er te hoog." Als de privé dus ook nog eens de Brusselaars begint te discrimineren !"

Brussel of Brabant ?

Na een kort intermezzo, gaat het gesprek opeens verder over BHV.

Thierry Vanhecke: "BHV dat is een gewestelijke materie die door Vlaanderen moet opgelost worden. Brussel heeft daar geen uitstaans mee. Wel moet de Europese richtlijn op bescherming van de minderheden, door alle gewesten aanvaard en gerespecteerd worden. Voor Pro Bruxsel is BHV geen issue."

jpe: Waarvan akte, maar plooi je met dit soort standpunten niet te zeer op Brussel terug ? Moeten we niet Brussel in zijn economische en menselijke contekst zien, in Brabant. Waarom ontwikkel je niet heel Brabant als één regio ?

Thierry Vanhecke: "Ik vind dat er wel over de grenzen samengewerkt moet worden."

jpe Maar waarom over de grenzen ? Waarom spreken we nu in wat vroeger de ene provincie Brabant was, over al die grenzen ? Jullie schrijven zelf in jullie programma dat het beleid in Brussel zich moet "richten op een mobiliteitsbeleid dat ook de verschillende werkgelegenheidsbekkens van het hinterland van Brussel bedient zodat de Brusselse werkloosheid daalt."

Dat hinterland, dat heeft een naam: dat is de provincie Brabant. Haar heb je nodig om de Brusselaars aan een job te helpen. Je kan Brussel echt niet als een eiland zien.

Om nog es terug te komen op "BHV": de Franstaligen die nu naar de Vlaamse buurgemeenten van de Brusselse regio verhuizen en die daar verfransen, zijn dat niet mensen die vertrekken uit Brussel omdat ze in Brussel steeds meer door de binnenkomers uit het buitenland én hun grote gezinnen verdrongen worden ? Moet je dan niet naar een integrale oplossing voor heel Brabant, voor heel België ?

Thierry Vanhecke: "Dat is inderdaad een belangrijk aspect dat je mee in de evaluatie moet opnemen. Ondanks de uitstroom blijft het bevolkingsaantal groeien en de vraag naar sociale woningen alsmaar stijgen. We staan hier dus vandaag voor een dubbel fenomeen: bijkomende kwalitatieve en energiezuinige huisvesting voorzien in grote getale, met aandacht voor sociale mix en voor voldoende aangename groene ruimtes. Brussel beschikt nog over groen in vergelijking met andere grote steden, en daar moeten wij zorg voor dragen. Daarnaast is het ook zo dat nieuw toegekomen Brusselaars op een behoorlijke manier moeten onthaald worden en wij de verantwoordelijkheid hebben om hen uitzicht te geven op een menswaardige toekomst, waardoor gettovorming kan vermeden worden. Maar zo'n probleem pak je aan van bij het begin, met name het onderwijs. Of zelfs vroeger: bij de crèches. Er moeten zo'n 2 à 300 nieuwe erkende crèches bijkomen, waar men best meteen de jongsten laat kennis maken met meerdere talen. En daarna, tweetaligheid van in het kleuteronderwijs, en 3 à 4-taligheid in het middelbaar onderwijs. Aldus sluit je ook nauw aan op de arbeidsmarkt, waar de vraag naar meertaligen alsmaar groter wordt. En het activeringsbeleid moet ook afgestemd worden op werkzoekenden, met daarbij transregionale afspraken. In Zaventem -vroeger Brussel-Nationaal- is er zeker nog een pak werkgelegenheid te vinden, ook voor Brusselse jongeren.

Je sprak over Brabant; dat staat niet zo op het verlangenlijstje van Pro Bruxsel maar inderdaad, moesten een aantal materies zoals mobiliteit, ruimtelijke ordening, afvalbeheer enz vanuit een provinciaal perspectief benaderd worden, zouden er zeker gunstige resultaten uit voortvloeien. Maar dan moet het wel gaan om de vroegere provincie Brabant; niet de taalzuivere 2 provincies die we nu kennen. En dan hef je meteen ook de functie van goeverneur voor Brussel af en voegt zijn bevoegdheidspakket bij de Brusselse regezring.

jpe: Inderdaad, terug naar onze oude eengemaakte provincie Brabant. De flaminganten zullen het graag horen. Iets anders nu: waar situeert Pro Bruxsel zich op de links rechts as ?

Thierry Vanhecke: "Onze partij telt progressieven en liberale pragmatici. Voor ons is dat onderscheid van weinig belang in de context waarin we werken. Het zal eerder gaan om deze vraag: wie draagt bij tot een gemeenschappelijk project voor Brussel ? Ik zou nu kunnen zeggen van welke partijen ik daarbij het meest verwacht, welke politici ik er het best toe zie bijdragen, maar namen noemen past hier niet, want bij elke politicus zijn wel kritische kanttekeningen te maken. Onze volgende uitdaging - na de verkiezingen - wordt alvast hoe we druk kunnen uitoefenen op de traditionele partijen om een beter grootstedelijk beleid uit te werken. Hoe de grote steden degelijker doen functioneren ?

Nog één concreet pijnpunt dat ik wil vermijden: de leegstandstaks. Die is er, maar wordt niet toegepast. De burgemeesters willen zich niet onpopulair maken. Erger is nog dat er zelfs veel overheidsgebouwen leeg staan. Met welke arrogantie leggen politici dan aan de burger regels en boetes op, als ze de regels zelf niet nakomen ?

Wat met de bevolkingsexplosie en Brussels leefbaarheid ?

jpe: Die leegstand aanpakken, kan je ook als een daad van ecologisch bestuur beschouwen. Wat zijn jullie andere prioriteiten op ecologisch vlak ? In jullie programma staat er wel een hoofdstuk over mobiliteit waar ik uit leer dat je de auto minder koning wil laten zijn en dat je de "zachte verplaatsingen" en het openbaar vervoer wil bevorderen, maar een goed milieubeleid omvat meer dan mobiliteitsbeleid. Wat wil je doen inzake de luchtvervuiling, de lawaaihinder, het beperkte groen en de beperkte speelplaatsen in Brussel ? Wat ook met de bevolkingsexplosie die heel de leefbaarheid van het Brussels milieu zwaar belast ? Geen woord over cursussen Familieplanning in jullie programma, daar waar het OCMW van Antwerpen die wel al geeft bv. Is er ook geen nood om voor de Brusselaars massaal cursussen milieu-respect te organiseren, al was het maar om hen de auto meer te laten staan, om hun huisvuil netjes te sorteren enz. Want dat Brussel op veel plaatsen vuil is, weet iedereen. Hoe ook dat aanpakken ?

Thierry Vanhecke: Inderdaad, het aanpakken van de leegstand, het saneren van oude woningen die aangepast worden om minder energie te verbruiken of zelfs via aktieve zonneënergie voor een deel in de eigen behoeften te voorzien; het past in dit ecologisch plaatje. Pro Bruxsel wil niet overal en ten allen tijde origineel zijn: het Gewest neemt zich voor om tegen 2020 het energieverbruik in het Gewest met 20% te doen dalen. Wel; laten we gewoon het nodige doen om dat streefdoel te halen. dat bekom je enkel via een vlotte samenwerking tussen overheid, industrie en particulieren, die verantwoordelijk zijn voor het huishoudelijk verbruik en de vervuiling die hun vervoermiddel veroorzaakt. Ik denk mij te herinneren dat zo'n 20% van het autoverkeer gebeurt op een afstand van minder dan 5 kilometer, en 50% op minder dan 10 kilometer! Dat zijn toch sprekende cijfers waarmee je de bevolking kan sensibiliseren.

Daarnaast, en dit is een heel persoonlijke noot, ben ik ervan overtuigd dat de beperking van je vleesconsumptie, met inachtname van de vervuiling geproduceerd voor de teelt, het vervoer, het slachten, de verpakking en het transport tot bij de verbuiker ook veel kan opleveren. Met één dag per week geen vlees te éten haal je al meer dan de helft van je 20%-doelstelling. Studies zijn dat nu cijfermatig aan het vastleggen.

Dus ja inderdaad, massale cursussen milieu-bewustzijn moeten er komen van op zeer vroege leeftijd, met respect voor al die goederen die niet zuinig worden gebruikt omdat ze niets of zeer weinig kosten, zoals water.

Het fenomeen van de bevolkingsexplosie in Brussel zijn we nog aan het bestuderen, maar duidelijk is dat er meer zal moeten geduid worden, en dat we allen een verantwoordelijkheid dragen ten opzichte van de herbergcapiciteit van Gaïa.

jpe: Hoe zit het met de multiculturele invulling van jullie kandidatenlijsten ?

Thierry Vanhecke: "De leden van onze partij zijn heel divers. We hebben mensen van verschillende origines. Maar het zijn mensen die al een Belgisch, een Brussels traject doorlopen hebben; die al de tradities van de stad hebben opgenomen, mensen die soms meer talen kennen dan jij of ik! Mensen staan dus niet op de lijst omdat ze van die of die origine zijn, maar omdat ze aan een Brussels project willen meewerken."

jpe: De vooruitzichten voor 13 juni ? Hoe zie je die ?

Thierry Vanhecke: "Het doel van Pro Bruxsel is om een verkozene in de Kamer te krijgen."

jpe: Hoeveel stemmen zijn daarvoor nodig ?

Thierry Vanhecke: "24.000 stemmen. Dat is ons streefdoel. We komen van 8.000 en we moeten nu aantonen dat we stevig aan het groeien zijn en dat men in de komende jaren met onze standpunten rekening zal moeten houden, omdat heel wat burgers achter ons staan. En in 2014 mikken willen we verkozenen behalen in het Brussels Parlement."

http://mediadoc.skynetblogs.be

01/06/2010

Propositions pour un fédéralisme de solidarité entre Régions adultes

Un fédéralisme efficace est indispensable pour Bruxelles

Le système institutionnel belge est extrêmement complexe et peu efficace; il est essentiellement un modèle à deux, où des partis flamands et francophones négocient de plus en plus difficilement des solutions de compromis. Ces solutions ne tiennent généralement pas compte de la réalité de la Région de Bruxelles, tant sociologique qu’institutionnelle. Les spécificités démographiques, économiques, sociales de la Région centrale du pays sont ignorées, son autonomie institutionnelle est niée. Ses dirigeants sont incapables de faire entendre sa voix au niveau fédéral. Depuis 20 ans que la Région bruxelloise a été créée, on n’enregistre que de très faibles progrès dans des matières comme l’aménagement du territoire. La situation de la Région est catastrophique en matière de chômage, de logement et de formation. Les niveaux de pollution et d’insécurité dans la ville deviennent préoccupants. La santé des habitants s’en ressent. La Région ne dispose pas des leviers nécessaires pour améliorer la situation: il lui manque des compétences importantes, au premier rang desquelles l’enseignement: l’enseignement et la culture sont de la compétence exclusive des Communautés française et flamande, alors que la population bruxelloise n’est pas composée que de flamands et de francophones, loin s’en faut.
L’action des Communautés à Bruxelles, prolongée par celle de la Cocof et de la VGC, entretient cette fiction d’un partage de Bruxelles entre flamands et francophones et contraint les Bruxellois, y compris ceux qui n’ont ni le néerlandais ni le français comme langue maternelle, ou encore ceux qui pratiquent aussi bien une langue que l’autre, à opter pour l’une de ces deux Communautés (comme en atteste la langue de leur carte d’identité, et comme l’illustre la représentation des Bruxellois au Parlement régional, séparée en deux groupes linguistiques).
Pro Bruxsel veut donner à la Région les moyens de son avenir, et l’émanciper de la tutelle des deux principales Communautés de ce pays: Bruxelles a trop longtemps fait les frais de leur antagonisme. Pour cette raison, Pro Bruxsel formule les propositions de réforme institutionnelle suivantes:

La réforme de l’État fédéral

1. Un État fédéral à deux composantes ne peut survivre; leur antagonisme en menace la stabilité. Par ailleurs, la langue parlée ne saurait constituer à elle seule un critère adéquat pour définir des entités fédérées. Pro Bruxsel veut organiser l’État fédéral sur la base d’entités régionales, disposant sur leur territoire de toutes les compétences requises pour une gestion optimale de celui-ci, au bénéfice de tous ceux qui y résident. Pro Bruxsel propose que l’Etat fédéral belge soit composé de trois Régions: la Flandre, la Wallonie, et Bruxelles ou, les évolutions institutionnelles récentes ayant créé dans ce pays quatre dynamiques de nature régionale, si les Germanophones le souhaitent, de quatre régions: la Flandre, la Wallonie, Bruxelles et la Région germanophone.
Le nouvel État fédéral belge: quatre régions
2. Les Communautés doivent disparaître et leurs compétences doivent être transférées aux Régions. Bruxelles recevra donc les compétences de l’enseignement, de toutes les matières culturelles et de toutes les matières personnalisables (sociales) qui sont actuellement exercées par les Communautés ou les Commissions communautaires.
3. La répartition des compétences entre les Régions et l’Autorité fédérale sera faite selon le principe de subsidiarité. Cela implique que des compétences qui sont actuellement exercées par l’Autorité fédérale pourront être transférées aux Régions, mais aussi que des compétences exercées par les Régions pourraient être à nouveau confiées au fédéral. Le principe d’une hiérarchie des normes, entre la loi fédérale et la loi régionale (anciennement: décret et ordonnance) sera institué, afin d’assurer la cohérence des politiques.
4. Le Parlement fédéral doit s’adapter à cette nouvelle architecture institutionnelle.
Pro Bruxsel propose un bicaméralisme renforcé dans lequel la Chambre basse est constituée des représentants de la population au prorata du nombre de celle-ci dans chacune des Régions, et la Chambre haute (Sénat) est constituée de représentants des Régions, ainsi que d’un certain nombre de sénateurs élus sur base d’une circonscription électorale unique.
Sur base des chiffres de population actuels, la Chambre serait composée de 145 députés, soit
82 députés élus en Flandre
45 députés élus en Wallonie
14 députés élus à Bruxelles
1 député élu dans la Région germanophone.
S’agissant du Sénat, le nombre de sièges attribués à chacune des Régions sera établi de manière à ce que
a) chaque Région soit correctement représentée;
b) chaque Région dispose d’une représentation suffisante pour travailler;
c) il ne soit pas possible à une entité fédérée de dicter sa loi aux autres, ni aux francophones d’imposer leur volonté aux néerlandophones ou vice-versa.
Une composition possible est de 80 sénateurs répartis comme suit:
25 sénateurs de Flandre
20 sénateurs de Wallonie
15 sénateurs de Bruxelles
5 sénateurs de la Région germanophone
15 sénateurs élus dans la circonscription électorale fédérale.
5. Pour être valablement adoptées, les lois devront être approuvées par la majorité dans les deux chambres. Les lois spéciales et les modifications de la Constitution requerront toujours une majorité des deux tiers, à la fois à la Chambre et au Sénat.
6. Les Régions sont souveraines pour déterminer le mode d’élection de leurs députés et de leurs sénateurs, dans le respect du principe de suffrage universel et de secret du scrutin (libre détermination des circonscriptions et du mode de scrutin, proportionnel ou majoritaire à un ou deux tours).
7. L’intégralité de la tutelle sur les communes et les provinces sera confiée aux Régions qui pourront en toute autonomie décider de leur maintien ou de leur suppression, ainsi que des modifications de leur territoire et de leur fonctionnement. A Bruxelles, les compétences du gouverneur et du vice-gouverneur seront transférées à la Région et ces fonctions supprimées.
8. Pro Bruxsel ne demande pas de modification des frontières linguistiques

Le nouveau modèle de Région bruxelloise

1. Bruxelles doit être une Région dotée des mêmes compétences que les autres, et disposer de la pleine et entière autonomie constitutive. Elle doit recevoir l’ensemble des compétences actuellement exercées par les Communautés flamande et française: l’enseignement, la culture et les matières personnalisables (sociales).
2. Bruxelles ne peut être la capitale d’une autre entité fédérée. Le Parlement et le gouvernement de la Communauté française sont appelés à disparaître, et le Parlement et le gouvernement flamands devront s’implanter dans la capitale de la Flandre, qui sera évidemment librement déterminée par le peuple flamand. S’il existe un consensus pour que Bruxelles demeure la capitale de l’État fédéral, cette fonction devra être correctement définie et financée dans le cadre d’un accord liant l’Etat fédéral et les Régions.
3. Bruxelles demeurera une région bilingue, dont le français et le néerlandais seront les langues officielles. Les mécanismes de protection des néerlandophones seront maintenus ou développés. Le bilinguisme de l’administration doit être assuré, avec un passage progressif vers le bilinguisme des agents. De plus, un certain nombre de facilités en langue anglaise seront instaurées.
4. La Région développera un réseau officiel unique d’enseignement maternel, primaire et secondaire bilingue. Pour le réseau libre, des subsides plus importants seront accordés si un nombre d’heures (à déterminer) d’enseignement sont données dans la deuxième langue. Au niveau secondaire, l’enseignement d’une troisième voire d’une quatrième langue sera encouragé.
5. Pro Bruxsel veut faire du Parlement régional un véritable Parlement bruxellois et bilingue. La répartition des Parlementaires en deux groupes linguistiques doit être abolie, mais tous les partis politiques doivent être bruxellois et bilingues.
Pendant une période de transition devant permettre l’amélioration de la connaissance des deux langues officielles par les Bruxellois, les listes électorales devront obligatoirement être composées de francophones et de néerlandophones, dans une proportion maximale de 75 % de candidats du même groupe linguistique. De plus, il sera impératif de compter parmi les trois premiers candidats de chaque liste des candidats de chaque rôle linguistique. Les deux premiers candidats devront obligatoirement être bilingues. L’option des candidats pour l’une ou l’autre qualification linguistique impliquera leur engagement à participer aux travaux parlementaires et communications publiques dans la ou les langues choisies, ainsi que leur capacité à assurer cet engagement. Après la phase de transition, toute distinction des individus eu égard à une langue de référence dans le domaine administratif ou politique sera abolie.
Cette suppression des partis linguistiques permettra de réduire significativement le nombre des parlementaires régionaux. Pro Bruxsel veut limiter ce nombre à 50 députés au maximum.
6. Afin de permettre au Parlement bruxellois de travailler efficacement et pour défendre les intérêts de tous les Bruxellois, il sera interdit de cumuler un mandat communal (bourgmestre ou échevin ou président de CPAS) et un mandat régional. Concrètement, un élu aura l’obligation de siéger au dernier niveau de pouvoir pour lequel il aura été élu, ce qui écarte la possibilité de fausses candidatures attrape-voix.
7. Les conditions de résidence pour l’éligibilité, tant sur le plan régional que communal, seront renforcées. Nul ne pourra être candidat aux élections communales s’il ne réside effectivement dans la commune depuis trois ans au moins; nul ne pourra être candidat aux élections régionales s’il ne réside effectivement dans la Région depuis cinq ans au moins. Le droit de vote aux élections régionales sera octroyé aux citoyens de l’Union européenne qui remplissent cette condition de résidence.
8. Les ministres et les bourgmestres devront obligatoirement être bilingues, ce qui sera attesté par leur capacité de répondre dans les deux langues aux interpellations. Les ministres prêteront serment devant le Parlement bruxellois, dans les deux langues. Les bourgmestres prêteront serment devant le ministre-président, dans les deux langues. Leur nomination sera proposée par le Conseil communal, dont ils seront obligatoirement membres.
9. Le nombre de ministres du gouvernement bruxellois sera fixé à 8, pour tenir compte de l’octroi de nouvelles compétences à la Région. Le nombre de membres des cabinets ministériels sera réduit de manière progressive et importante, moyennant le renforcement préalable des moyens de l’administration.
10. La répartition des compétences entre les communes et la Région, et le découpage territorial des communes seront revus, dans le but d’assurer une efficacité maximale des compétences, notamment en matière de mobilité, d’urbanisme, de propreté publique ou de sécurité.
11. L’ensemble des compétences communautaires étant transférées à la Région, la Cocof, la VGC et la Cocom seront abolies. Le Parlement bruxellois sera souverain pour déterminer les budgets et les grands axes de la politique culturelle. Il pourra en déléguer tout ou partie de la gestion à des organismes à créer (cf. ci-dessous).
12. La population bruxelloise est composée de francophones, de néerlandophones, mais également de personnes liées à d’autres cultures et d’autres langues. Il est important que toutes ces cultures puissent s’exprimer et être valorisées dans l’espace bruxellois. La Région favorisera l’expression de ces diverses cultures en reconnaissant et soutenant financièrement des organismes attachés à leur promotion, pour autant qu’ils comptent un certain nombre de membres, s’organisent, et se dotent d’un organe représentatif selon des formes démocratiques. Les productions publiques de ces communautés de cultures devront être accompagnées s’il y a lieu de traductions dans les deux langues officielles de la Région.
13. Quels que soient les mécanismes mis en œuvre, le financement de la Région doit être assuré, comme celui des autres Régions, de manière adaptée et équitable. Bruxelles doit recevoir un financement adéquat pour remplir son rôle de la métropole, de capitale fédérale et de capitale européenne. Les charges incombant à la Région bruxelloise en raison de son rôle tant économique, que politique ou administratif, doivent être supportées équitablement par tous ceux qui en bénéficient.
Dans cette optique, la perception de l’impôt doit être réalisée sur le lieu de travail et non plus de domicile.
En attendant qu’une réforme de l’état permette la mise en œuvre de cette mesure, Pro Bruxsel demande une augmentation immédiate de son financement à concurrence d’au moins 400 millions d’euros par an.
14. En ce qui concerne le territoire de la Région bruxelloise, les Bruxellois n’ont pas de volonté expansionniste ou annexionniste; mais ils sont néanmoins disposés à accueillir tous ceux qui souhaiteraient les rejoindre, qu’ils soient actuellement brabançons flamands ou wallons.
15. La gestion de la mobilité, de la politique de l’environnement et de l’aménagement du territoire imposent la collaboration de la Région et des territoires voisins.
Pro Bruxsel propose d’en confier la gestion à une communauté urbaine.

Voorstellen van een solidair federalisme tussen volwassen Gewesten

Een efficiënt federalisme is onontbeerlijk voor Brussel

Het Belgisch institutioneel systeem is uiterst ingewikkeld en weinig efficient; het is in wezen een model met twee deelnemers, waarin de onderhandelingen tussen Vlaamse en Franstalige partijen steeds minder tot compromissen leiden. Deze compromissen houden tevens zelden rekening met de realiteit van het Brussels Gewest, zowel op sociologisch als op institutioneel vlak. De demografische, economische en sociale eigenheden van het centrale Gewest van dit land worden genegeerd, haar institutionele autonomie wordt ontkend. Haar bestuurders slagen er niet in hun stem te laten horen op federaal vlak. 20 jaar na het ontstaan van het Brussels Gewest merken we slechts een zeer beperkte vooruitgang in dossiers zoals bijvoorbeeld ruimtelijke ordening. De toestand op het vlak van werkloosheid, huisvesting en onderwijs is rampzalig.. Vervuiling en onveilighed in de stad nemen zorgwekkend toe en beproeven de gezondheid van haar inwoners.. Het Gewest beschikt niet over de nodige hefbomen om deze toestand te verbeteren: het ontbreekt haar aan belangrijke bevoegdheden, in de eerste plaats onderwijs: onderwijs en cultuur zijn nog steeds exclusieve bevoegdheden van de Vlaamse en Franstalige Gemeenschappen, daar waar de Brusselse bevolking niet enkel bestaat uit Vlamingen en Franstaligen, verre van zelfs.

De handelingen van de twee Gemeenschappen in Brussel, uitgevoerd door het Cocof en de VGC, houden deze fictieve verdeling van Brussel tussen Vlamingen en Franstaligen in stand en dwingen de Brusselaars, met inbegrip van deze die noch het Nederlands noch het Frans als moedertaal hebben, of meer nog zij die zowel de ene als de andere taal gebruiken, tot een keuze tussen de twee Gemeenschappen (zoals blijkt uit de taalvermelding op de identiteitskaart en duidelijk aantoonbaar door de vertegenwoordiging in het Gewestelijk Brussels parlement die gescheiden worden in twee taalgroepen)

Pro Bruxsel wil het Brussels Gewest een toekomst bieden, en haar losmaken van de voogdij van de twee belangrijkste Gemeenschappen van dit land: Brussel is reeds te lang het slachtoffer van hun antagonisme. Daarom formuleert Pro Bruxsel volgende voorstellen voor een institutionele hervorming:

De hervorming van de federale Staat

1. Een federale staat met tweëen kan niet overleven; hun antagonisme bedreigt de stabiliteit van het land. Anderzijds kan de spreektaal op zich niet voldoen als criterium om federale entiteiten te bepalen. Pro Bruxsel wil de federale staat organiseren op basis van Gewestelijke entiteiten die elk op zich over alle benodigde bevoegdheden beschikken om een optimaal bestuur toe te laten, ten behoeve van al hun inwoners. Pro Bruxsel stelt voor dat de Belgische Federale Staat drie volwaardige Gewesten zou bevatten: Vlaanderen, Wallonië en Brussel, of, als de Duitstaligen dit wensen: Vlaanderen, Wallonië, Brussel en de Duitstalige Gewest.
De nieuwe Belgische federale Staat: 4 Gewesten
2. De Gemeenschappen moeten verdwijnen en hun bevoegdheden moeten worden overgedragen aan de Deelstaten. Brussel krijgt bijgevolg de bevoegdheden over onderwijs, en over alle culturele materies en alle persoonlijke (sociale) materies die vandaag nog steeds uitsluitend worden beheerd door de Gemeenschappen of de Gemeenschapscommisies.
3. De herverdeling van de bevoegdheden tussen de Gewesten en de Federale Staat zal gebeuren volgens het subsidiariteitsprincipe. Dit houdt in dat bevoegdheden die vandaag door de Federale Staat worden uitgeoefend kunnen overgeheveld worden naar de Gewesten, maar ook dat bevoegdheden van Gewesten terug kunnen gaan naar de Federale Staat. Het principe van een normenhiërarchie, tussen federale wetten en wetten van de Deelstaten (voordien: decreten en ordonanties) zal ingevoerd worden om een coherent beleid te verzekeren.
4. Het Federaal Parlement moet zich aanpassen aan deze nieuwe institutionele architectuur.
Pro Bruxsel stelt het invoeren van een versterkt tweekamerstelsel voor bestaande uit:
– een lage Kamer met volksvertegenwoordigers samengesteld naar verhouding van het bevolkingsaantal van iedere Gewest, en
– een hoge Kamer (Senaat) met senatoren van de Gewesten en een vast aantal senatoren verkozen op basis van een federale kieskring.
Op basis van de huidige bevolkingscijfers zou de Kamer 145 afgevaardigden bevatten die dan als volgt verdeeld worden:
82 voksvertegenwoordigers verkozen in Vlaanderen
45 voksvertegenwoordigers verkozen in Wallonië
14 voksvertegenwoordigers verkozen in Brussel
1 voksvertegenwoordiger verkozen in de Duitstalige Gewest
Wat de Senaat betreft zal de verdeling van de zetels worden gevoerd op een manier dat:
a) elk Gewest voldoende gewicht heeft
b) elk Gewest beschikt over voldoende afgevaardigden om deel te nemen aan alle opdrachten van de Senaat
c) één federale entiteit niet de mogelijkheid heeft zijn wet de dicteren aan de andere, noch dat de Franstaligen hun voorwaarden kunnen opleggen aan de Nederlandstaligen of vice versa.
Een voorstel van zetelverdeling voor 80 senatoren ziet er dan als volgt uit:
25 senatoren uit Vlaanderen
20 senatoren uit Wallonië
15 senatoren uit Brussel
5 senatoren uit de Duitstalige Gewest
15 senatoren uit de federale kieskring
5. Om rechtsgeldig te zijn, zullen wetten moeten goedgekeurd worden door de meerderheid in beide kamers. Speciale wetten en grondwetswijzigingen zullen steeds een tweederde meerderheid vereisen, zowel in de Kamer als in de Senaat.
6. De Deelstaten handelen op soevereine wijze en kunnen elk hun eigen kiessysteem voor vertegenwoordigers en senatoren bepalen, met respect voor het principe van de universele kieswet en het stemgeheim (vrije bepaling van de kieskringen en van het kiesstelsel, proportioneel of meerderheid in één of twee stemronden)
7. De voogdij over de gemeenten en provincies zal integraal overgedragen worden aan de Gewesten die volledig autonoom kunnen beslissen over het behoud of de afschaffing ervan, inclusief wijziging van grondgebied en werking. In Brussel zullen de bevoegdheden van de gouverneur en vice-gouverneur overgedragen worden aan de Gewest Brussel en worden beide functies afgeschaft.
8. Pro Bruxsel vraagt geen wijziging van de taalgrens.

Het nieuwe Brussels Gewest

1. Brussel moet de zelfde bevoegdheden krijgen als de andere Gewesten en moet beschikken over een volledige grondwettelijke autonomie. Ze moet beschikken over alle bevoegdheden die op heden worden uitgeoefend door de Vlaamse en Franse Gemeenschappen: onderwijs, cultuur en persoonsgebonden (sociale) aangelegenheden.
2. Brussel kan niet de hoofdstad zijn van een ander Gewest. Het parlement en de regering van de Franstalige Gemeenschap zullen verdwijnen. Het Vlaams parlement en de Vlaamse regering zullen zich moeten vestigen in de hoofdstad van Vlaanderen, dewelke vrij kan bepaald worden door de Vlaamse bevolking. Indien een consensus aanwezig is om Brussel als hoofdstad van de Federale Staat te behouden, dan zal deze functie correct gedefinieerd en gefinancierd moeten worden in een akkoord tussen de Federale Staat en de Gewesten.
3. Brussel blijft een tweetalig Gewest, waar het Frans en het Nederlands de officiële talen zijn. De beschermingsmechanismen voor de Nederlandstaligen zullen behouden of uitgebreid worden. De tweetaligheid van de administatie moet verzekerd worden door een progressieve overgang naar tweetaligheid van alle ambtenaren. Daarnaast zal een aantal faciliteiten voor het Engels ingevoerd worden.
4. Het Brussels Gewest zal een officieel tweetalig onderwijsnet oprichten voor kleuter, lager en secundair onderwijs. Voor het vrije onderwijsnet zullen hogere subsidies toegekend worden als een (te bepalen) aantal lesuren wordt gegeven in de twee taal. Op secundair niveau zal het onderwijzen van een derde taal of zelfs een vierde taal worden aangemoedigd.
5. Pro Bruxsel wil van het Parlement van het Brussels Gewest een echt Brussels en tweetalig parlement maken. De verdeling van de Parlementsleden in twee taalgroepen moet afgeschaft worden, maar alle politieke partijen moeten Brussels en tweetalig zijn.
Tijdens een overgangsperiode die moet toelaten zich te bekwamen in de twee officiele talen, zullen de kieslijsten verplicht moeten samengesteld zijn uit zowel Nederlandstaligen als Franstaligen, met een verhouding waarbij maximaal 75% van de kandidaten tot eenzelfde taalgroep behoort. Daarbovenop zullen bij de drie eerste kandidaten van elke lijst steeds kandidaten zijn van beide taalgroepen. De twee eerste kandidaten zullen tweetalig moeten zijn. De optie van de kandidaten voor de ene of andere taal zal hun engagement tot deelname aan parlementaire taken en communicatie met het publiek in de gekozen taal of talen moeten verzekeren. Na deze overgangsfase zal elk taalonderscheid tussen individuen op administratief of politiek vlak worden afgeschaft.
Deze afschaffing van partijen die taalkundig ingedeeld zijn, zal toelaten het aantal parlementsleden aanzienlijk te verminderen. Pro Bruxsel wil het aantal afgevaardigden beperken tot maximaal 50.
6. Om het Brussels parlement efficiënt te laten functioneren en om de belangen van alle Brusselaars te verdedigen, zal het verboden zijn om gemeentelijke mandaten (burgemeester, schepen of OCMW voorzitter) te cumuleren met een gewestmandaat. Concreet zal elke verkozene verplicht zijn te zetelen voor het laatste niveau waarvoor hij/zij is verkozen om valse kandidaturen en stemkanonnen uit te sluiten.
7. De voorwaarden van verblijfplaats om zich verkiesbaar te mogen stellen, zullen zowel op het vlak van de Gewest als op gemeentelijk niveau worden versterkt. Niemand zal kandidaat kunnen zijn voor gemeentelijke verkiezingen als hij (zij) niet effectief in de gemeente woonachtig is sinds minimaal drie jaar, niemand zal kandidaat kunnen zijn voor gewestverkiezingen als hij(zij) niet effectief in betreffende Gewest woonachtig is sinds minimaal vijf jaar.
8. Ministers en burgemeesters zullen verplicht tweetalig moeten zijn, met als bewijs hiervoor hun hoedanigheid om in de twee talen te kunnen reageren op interpellaties. Ministers zullen de eed afleggen voor het Brussels Parlement in de twee talen. De burgemeesters zullen de eed afleggen voor de minister-president in de twee talen. Hun benoeming zal voorgelegd worden door de Gemeenteraad, waarvan ze verplicht deel uit maken.
9. Het aantal ministers voor de Brusselse regering zal vastgelegd worden op 8, aldus rekening houdend met de nieuwe bevoegdheden van het Brussels Gewest. Het aantal leden van ministeriële kabinetten zal op progressieve en ingrijpende wijze beperkt worden, na voorafgaande verhoging van middelen aan de administratie.
10. De verdeling van de bevoegdheden tussen gemeente en Gewest, evenals de gemeentegrenzen, zullen herzien worden om een maximale efficiëntie te verzekeren bij het uitvoeren van deze bevoegdheden, in het bijzonder wat betreft mobiliteit, stedebouw, openbare netheid en veiligheid.
11. Gezien de overdracht van alle communautaire bevoegdheden naar het Gewest, zullen het Cocof , de VGC en het Cocom afgeschaft worden. Het Brussels Parlement zal op soevereine wijze de budgetten en de grote lijnen bepalen van het cultuurbeleid. Ze zal het beheer in zijn geheel of gedeeltelijk kunnen delegeren naar nog op te richten instellingen. (Zie hieronder)
12. De Brusselse bevolking bestaat uit Nederlandstaligen, Franstaligen, maar ook uit personen verbondenaan andere culturen en andere taalgroepen. Het is van belang dat elk van deze culturen aan bod komt, gedeeld en gewaardeerd wordt in de openbare ruimte. Het Gewest Brussel zal deze diverse culturen bevorderen door erkenning en financiële ondersteuning van de organisaties die hierin aktief zijn, voor zover ze een bepaald aantal leden tellen, zich organiseren en zichzelf voorzien van een representatief en democratisch bestuur. De publieke producties van deze cultuurgroepen zullen waar passend moeten begeleid worden van vertalingen in de twee officiële talen van het Brussels Gewest.
13. De financiering van het Gewest Brussel moet net zoals die van de andere Gewesten op aangepaste en aanvaardbare wijze bepaald worden, welke methode en berekening ook moge gehanteerd worden. Brussel moet een aangepaste financiering toegekend krijgen om zijn rol van metropool, federale hoofdstad en Europese hoofdstad te kunnen vervullen. De lasten van het GewestBrussel die hiermee gepaard gaan, zowel economisch, politiek als wat betreft administratie, moeten op eerlijke wijze gedragen worden door al diegenen die hier de voordelen van genieten. Vanuit dit opzicht moet de belastingsaanslag geheft worden in functie van werkplaats en niet meer in functie van domiciliëring.
In afwachting dat een staatshervorming deze maatregel kan invoeren, vraagt Pro Bruxsel een onmiddelijke verhoging van de financiering aan het Gewest Brussel met minimum 400 miljoen euro per jaar.
14. Wat betreft het grondgebied van het Gewest Brussel, zijn de Brusselaars geen vragende partij voor uitbreiding of annexering; desalnietemin zijn ze bereid om wie het Brussels Gewest wil vervoegen welkom te heten, los van het feit of dit nu Vlaams-Brabant of Waals-Brabant betreft.
15. Het goed bestuur van mobiliteit, milieubeleid, evenals ruimtelijke ordening benodigt een intense samenwerking tussen het Gewest Brussel en haar naburige gebieden.
Pro Bruxsel stelt voor om dit toe te wijzen aan een stedelijke gemeenschap of stedelijke metropool.