SHAME : een boodschap

SHAME was de naam van de betoging die zondag meer dan 35.000 man in Brussel te been bracht, waaronder een behoorlijk aantal Pro Bruxselaars, om een democratische 'pikuur' aan het beleid toe te dienen.

Samen hebben we ons ongenoegen laten horen:

SCHAAMTE voor een politiek systeem dat, van de ene naar de andere hervorming, twee omzeggens soevereine gewesten hebben geschapen die samen
België doen doodbloeden;

SCHAAMTE aan de 7 partijen die onderhandelen en die maar niet uit de put raken die ze zelf gespit hebben;

SCHAAMTE aan de nationalisten die geen heil noch geluk meer zien in het samenleven

SCHAAMTE aan de communautarisme – via taalaanhorigheid – die het land onmogelijk maakt om naar behoren bestuurd te worden.


Natuurlijk kan de eis « Een regering nu - un gouvernement maintenant » die met onmiddellijke ingang geëist werd, niet ingewilligd worden. Zulke regering zou een heel kort leven toebeschoren zijn. Maar de huidige totale verlamming is zeker onaanvaardbaar.

De nationalisten, separatisten en andere pessimisten beweren vandaag dat België dood is en begraven. Dat de Belgische staat vandaag de facto reeds vervangen zou zijn door een Vlaamse en een Franstalige staat. Is inmiddels gebleken dat de overgrote meerderheid van Vlamingen van België houdt. Zelfs 42 pct van de NVA-aanhangers.

Een onafhankelijkheidsbeweging langs het Franstalig landsgedeelte bestaat helemaal niet. Wat wel bestaat, is de Belgische natie. Voor wie er nog aan twijfelde: dat heeft de optocht van zondag, die lange sliert enthousiaste mensen die zich begaf van het Noordstation via de Wetstraat tot het Jubelpark dik in de verf gezet. Een prachtig tafereel.


België zal herstellen en sterker dan ooit uit deze pijnlijke impasse opstaan. Op voorwaarde dat de burger inziet dat de grote politieke (gemeenschaps)partijen, van welke strekking ook, België verzieken en haar voortbestaan op lange termijn op de helling zetten. Die partijen zijn verstrikt geraakt in het doodlopend straatje van een tweeledig denken – Nederlandstalige tegen Franstalige, – een straatje dat ze zelf geplaveid hebben maar waarvoor geen uitweg was bedacht. Achteruit is voor die partijen evenmin een optie. Nochtans ligt de oplossing voor het grijpen: indien we willen dat het land blijft bestaan, moet het grondig gerenoveerd en verlost worden van die zinloze communautaire tegenstellingen en twisten. Dit was ook de boodschap die Pro Bruxsel ten volle heeft laten weerklinken tijdens de betoging.


1 LAND, met 4 evenwaardige REGIO'S die samen 1 GEMEENSCHAP vormen, met name de Belgische gemeenschap, welke taal ook gebruikt wordt.


Zoals gebruikelijk hebben de media onze boodschap links laten liggen, maar tienduizenden hebben ze kunnen lezen en heel wat mensen zijn ons komen feliciteren voor deze nieuwe insteek en constructieve oplossing.

Waarom willen de politieke partijen en de media geen aandacht schenken aan deze boodschap? Welnu, de « verdeel en heers »-politiek blijft op korte termijn lonend en men kan ongegeneerd Brussel verder blijven uitbuiten (27 miljard aan rijkdom in Brussel geproduceerd, worden in rekening genomen in Vlaanderen en Wallonië). En daarom is het voor hen goed en nuttig dat Brussel verder onder Vlaamse en Waalse voogdij blijft.


Als we de tenoren van de grote partijen moeten geloven, hebben zij de « trop is te veel »-boodschap wel degelijk begrepen. Nergens horen wij evenwel dat zij dringend uit de impasse willen geraken. Ze « nemen akte » van wat plaatsvond maar blijven lijnrecht tegenover elkaar staan zonder een millimeter te willen prijsgeven van hun alsmaar wisselende eisen.

Wellicht komt er een dag waar het de Brusselse bevolking zal zijn die zal komen betogen tegen al wat er bedisseld wordt voor Brussel zonder dat er naar haar mening gevraagd wordt.

Wellicht komt er een dag waar de Brusselaars, van welke politieke kleur zij ook mogen zijn, zullen inzien dat geen enkele partij, op communautaire leest geschoeid, kan zorgen voor hun toekomst. Want het uitgangspunt van elk communautarisme is altijd gebaseerd op een conflictmodel.

PRO BRUXSEL blijft vandaag, meer dan ooit, de partij van de toekomst voor de Brusselse bevolking.